قاضيان 8

¹د افرایم خلکو جدعون ته وویل: او هغه یې سخت ملامت کړ.

²خو جدعون په ځواب کې وویل:

³تاسو د خدای په مرسته د مدیانیانو دوه مشران یعنې غراب او زیب ووژل. ما څه کړي دي چې ستاسو سره یې مقایسه کړم؟> په دې خبره د هغوی قهر سوړ شو.

⁴وروسته بیا جدعون د خپلو درې سوه نفرو سره د اردن د سیند څخه تېر شو. که څه هم هغوی ډېر ستومانه شوي وو، خو بیاهم د خپلو دښمنانو پسې وو.

⁵کله چې هغوی سوکوت ته ورسېدل، جدعون د ښارګوټي خلکو ته وویل:

⁶خو د سوکوت مشرانو وویل:

⁷جدعون وویل:

⁸جدعون له هغه ځای څخه فنوعیل ته لاړ او د هغه ځای له خلکو څخه یې خواړه وغوښتل خو د فنوعیل خلکو هم د سوکوت د خلکو په شان هغه ته ځواب ورکړ.

⁹جدعون د فنوعیل خلکو ته وویل:

¹⁰په دې وخت کې زبح او صلمونع تقریباً د پنځلس زره عسکرو سره په قرقور کې وو. د دښتې د قومونو د ټولو لښکرو څخه یوازې هم دومره نفر پاتې شوي وو، ځکه چې یو لک او شل زره عسکر په جګړه کې وژل شوي وو.

¹¹جدعون د کاروان د تېرېدلو په لاره باندې چې د نوبح او یجبها په ختیځ کې وه لاړ او یوناڅاپه یې د مدیانیانو په لښکرو باندې حمله وکړه.

¹²د مدیانیانو دوه پادشاهان زبح او صلمونع وتښتېدل، خو جدعون په هغوی پسې شو، ویې نیول او د هغوی ټول لښکر یې سخت وارخطا کړ.

¹³له جګړې څخه وروسته جدعون کور ته روان شو. هغه د حارس په غاښي باندې روان ؤ

¹⁴او یو ځوان یې چې د سوکوت اوسېدونکی ؤ ونیوه او پوښتنه یې ورڅخه وکړه چې د سوکوت ماموران او سپین ږیري څوک دي. هغه ځوان ورته د سوکوت د اووه اویا نفرو نومونه ولیکل.

¹⁵بیا جدعون لاړ او د سوکوت خلکو ته یې وویل:

¹⁶بیا هغه د دښتې اغزي راواخیستل او د سوکوت مشران یې په اغزیو باندې ووهل او سزا یې ورته ورکړه.

¹⁷همدارنګه هغه د فنوعیل برج وران کړ او د ښارګوټي ټول سړي یې ووژل.

¹⁸بیا هغه له زبح او صلمونع څخه پوښتنه وکړه: هغوی په ځواب کې وویل:

¹⁹جدعون وویل:

²⁰بیا هغه خپل مشر زوی یتر ته وویل: مګر هغه خپله توره راونه ایستله ځکه چې هغه لا هلک ؤ او ووېرېده.

²¹بیا زبح او صلمونع جدعون ته وویل: نو جدعون هغوی دواړه ووژل او کوم زېورات چې د هغوی د اوښانو په غاړو کې وو هغه یې واخیستل.

²²له هغې وروسته اسراییلیانو جدعون ته وویل:

²³جدعون په ځواب کې وویل:

²⁴خو زه ستاسو څخه یوه غوښتنه کوم. تاسو هر یو ماته له خپل غنیمت څخه یوه یوه غوږوالۍ راکړئ.> (د دښمن عسکر چې اسماعیلیان وو د سرو زرو غوږوالۍ به یې اچولې.)

²⁵خلکو په ځواب کې وویل: نو هغوی یوه چپنه وغوړوله او هر نفر په کې خپلې غوږوالۍ چې په غنیمت کې یې نیولې وې واچولې.

²⁶د سرو زرو د غوږوالیو وزن چې جدعون واخیستلې شل کیلوګرامه ؤ، پرته له ګاڼو، غاړکیو او د مدیانیانو د پادشاهانو د شاهانه کالیو او هغو ځنځیرونو څخه چې د هغوی د اوښانو په غاړو کې وو.

²⁷جدعون له هغو سرو زرو څخه یو بت جوړ کړ او هغه یې په خپل ښارګوټي یعنې عفره کې کېښود. ټولو اسراییلیانو خدای پرېښود او د بت د عبادت دپاره هلته لاړل. دا کار د جدعون او د هغه د کورنۍ دپاره یو دام شو.

²⁸نو مدیانیان د اسراییلیانو په مقابل کې کمزوري شول او نور یې نه شو کولی چې سر راپورته کړي. د جدعون په ژوندانه کې څلوېښت کاله په هغه خاوره کې ارامي وه.

²⁹جدعون بېرته خپل کور ته ستون شو او هلته اوسېده.

³⁰جدعون اویا زامن درلودل ځکه چې ډېرې ښځې یې درلودلې.

³¹هغه یوه وینځه هم درلودله چې په شکیم کې اوسېدله، هغې هم د هغه دپاره یو زوی وزېږاوه او جدعون ورباندې ابیملک نوم کېښود.

³²جدعون د یوآش زوی په پوخ عمر کې مړ شو او د خپل پلار په هدیره کې یې په عفره یعنې د ابیعزر د طایفې په ښارګوټي کې ښخ کړ.

³³څنګه چې جدعون مړ شو، د اسراییلو قوم یو ځل بیا د خدای سره بې وفایي وکړه او د بعل د بتانو عبادت یې پیل کړ. هغوی د بعل بریت څخه خپل خدای جوړ کړ

³⁴او خپل څښتن خدای یې چې هغوی یې د خپل شاوخوا ټولو دښمنانو څخه ژغورلي وو، هېر کړ.

³⁵سره له دې چې یروبعل (جدعون) د اسراییلیانو دپاره ښه ښه کارونه کړي وو، خو هغوی د هغه له کورنۍ سره وفاداري ونه ښودله.