لوقا 17

¹عیسی خپلو شاګردانو ته وویل: «هرڅوک وسوسه کیږي چې ګناه وکړي، خو افسوس د هغه چا په حال چې د ګناه کولو د رامنځته کېدو سبب کیږي.

²د هغه دپاره به دا ښه وي چې د ژرندې پل ورته په غاړه کې واچول شي او دریاب ته وغورځول شي، له دې نه چې د دې خلکو څخه چې د ماشوم په شان په ما باندې ایمان لري، د کوم یو د ګناهکارولو سبب شي.

³پام کوئ! که چېرې ورور دې درسره بدي وکړي، نو هغه ورټه او که توبه وباسي، نو ویې بخښه.

⁴او که هغه د ورځې اووه ځلې درسره بدي وکړي او هر ځل راشي او درته ووایي چې زما توبه ده، نو هغه وبخښه.»

⁵رسولانو عیسی ته وویل: «زمونږ ایمان قوي کړه.»

⁶عیسی وویل: «که چېرې تاسو د شړشمو د دانې په اندازه ایمان لرلی، نو تاسو کولای شول د توت دې ونې ته ووایئ چې له بېخه راووځه او په دریاب کې راشنه شه. نو هغې به ستاسو خبره منلې وای.

⁷فرض کړئ په تاسو کې کوم څوک نوکر لري چې قلبه کوي یا پسونه ساتي. کله چې هغه د پټي نه راشي ایا بادار به ورته ووایي چې زر راشه، کښېنه او ډوډۍ وخوره؟

⁸هېڅکله نه، د دې په ځای به هغه ته ووایي: ‹ماته د ماښام ډوډۍ تیاره کړه، ملا دې وتړه او ترڅو پورې چې زه ډوډۍ خورم زما خدمت کوه، له هغې وروسته کولای شې چې خپله ډوډۍ وخورې.›

⁹ایا بادار به د هغه نوکر څخه چې د هغه امر یې په ځای کړی دی، مننه وکړي؟

¹⁰او په همدې ډول کله چې تاسو هم خپل ټول کارونه چې درته حکم شوی دی سرته ورسوئ، نو ووایئ: ‹مونږ نوکران د شاباسي وړ نه یو، مونږ یوازې خپله وظیفه سرته رسولې ده.›»

¹¹کله چې عیسی اورشلیم ته تللو، نو د جلیل او سامریې ترمنځ په پوله تېر شو.

¹²هغه یو کلي ته د ننوتلو په وخت کې د لسو تنو سره چې د جذام په ناروغۍ اخته وو، مخامخ شو. هغوی لېرې ودرېدل

¹³او په لوړ اواز یې نارې کړې: «ای عیسی باداره! په مونږ رحم وکړه.»

¹⁴عیسی هغوی ته وکتل او ورته ویې ویل: «لاړ شئ او خپل ځانونه کاهنانو ته وښایئ.» څنګه چې هغوی روان شول، نو پاک او روغ شول.

¹⁵کله چې په هغوی کې یو تن ولیدل چې روغ شوی دی، نو بېرته راوګرځېد او په لوړ اواز یې د خدای ثنا وویله.

¹⁶هغه د عیسی په پښو کې پرېوت او د هغه څخه یې مننه وکړه. دا سړی یو سامري ؤ.

¹⁷عیسی وویل: «ایا ټول لس تنه پاک او روغ نه شول؟ نو بیا هغه نور نهه تنه چېرته دي؟

¹⁸ایا له دې پردي سړي پرته بل څوک نه ؤ چې بېرته راغلی وای او د خدای ثنا یې ویلې وای؟»

¹⁹عیسی هغه سړي ته وویل: «پاڅېږه او لاړ شه، خپل ایمان ته روغ کړې.»

²⁰ځینو فریسیانو د عیسی څخه پوښتنه وکړه چې د خدای پاچاهي به کله راشي. عیسی ځواب ورکړ: «د خدای پاچاهي په داسې ډول نه راځي چې هغه ولیدل شي.

²¹نه به هم څوک ووایي چې وګورئ، دلته ده‎ یا هلته ده. ځکه چې په حقیقت کې د خدای پاچاهي ستاسو په منځ کې ده.»

²²بیا یې شاګردانو ته وویل: «داسې وخت به راشي چې تاسو به په دې ارمان یئ چې هغه ورځ وګورئ چې د انسان زوی پاچاهي کوي، خو وبه یې نه وینئ.

²³خلک به تاسو ته ووایي چې وګورئ دلته دی یا وګورئ هلته دی. خو تاسو هغوی پسې مه ځئ.

²⁴ځکه په کومه ورځ چې د انسان زوی راځي د هغې برېښنا په شان به وي چې د اسمان له یو سر څخه تر بله سره پورې ځلیږي.

²⁵خو لومړی باید هغه ډېر کړاوونه وزغمي او د دې زمانې د خلکو له خوا به رد شي.

²⁶لکه څنګه چې د نوح په زمانه کې شوي وو، همداسې به د انسان د زوی په زمانه کې هم وشي.

²⁷خلکو تر هغې ورځې پورې خوړل، څښل او وادونه به یې کول، ترڅو چې نوح کشتۍ ته ننوت او سېلاب راغی او ټول یې تباه کړل.

²⁸د لوط په زمانه کې همداسې شوي وو چې هغوی به خوړل، څښل، اخیستل او خرڅول، کرنه یې کوله او ودانۍ به یې جوړولې،

²⁹خو په هغه ورځ چې لوط د سدوم څخه لاړ، نو د اسمان څخه اور او د ګوګړو باران راواورېد او هغوی ټول یې تباه کرل.

³⁰په هغه ورځ چې د انسان زوی راښکاره شي، نو همداسې به وشي.

³¹په هغه ورځ څوک چې د بام په سر وي او سامان یې په کوټه کې وي، نو هغه دې د خپل سامان د وړلو دپاره راښکته نه شي. همدارنګه څوک چې په پټي کې وي نو خپل کور ته دې ته بېرته لاړ نه شي.

³²د لوط ښځه در په یاد کړئ چې د هغې سره څه وشول.

³³هرڅوک چې د خپل ځان د ساتلو کوښښ وکړي نو هغه به له لاسه ورکړي، او څوک چې خپل ځان له لاسه ورکړي، نو هغه به یې وژغوري.

³⁴زه تاسو ته وایم، په هغه شپه که چېرې دوه تنه په یو کټ کې پراته وي، یو به یې بوتلل شي او بل به پرېښودل شي.

³⁵د دوو ښځو څخه چې یوځای سره میچن کوي، یوه به یې بوتلل شي او بله به پرېښودل شي.

³⁶که چېرې دوه سړي په پټي کې وي، نو یو به یې بوتلل شي او بل به پرېښودل شي.»

³⁷شاګردانو د هغه څخه پوښتنه وکړه: «چېرته، ای استاذه؟» عیسی په ځواب کې وویل: «چېرته چې مرداره وي، هلته ټپوسان راټولیږي.»