مرقوس 4

¹عیسی یوځل بیا د دریاب په غاړه تعلیم ورکول پیل کړل. او دومره زیات خلک ورته راټول شوي وو چې هغه ترې کشتۍ ته وخوت او هلته کښېناست او ټول خلک د دریاب په غاړه ولاړ وو.

²هغه هغوی ته په مثالونو کې ډېر شیان ورزده کول. کله چې هغه تعلیم ورکاوه نو هغوی ته یې وویل:

³«واورئ، په یو وخت کې یو دهقان د تخم شیندلو دپاره خپل پټي ته لاړ.

⁴کله چې هغه تخم شینده نو یو څه تخم په لاره کې ولوېد. بیا مرغان راغلل او هغه یې وخوړ.

⁵څه تخم په داسې ځمکه کې ولوېد چې تیږې یې لرلې نو هغه تخم زر راشین شو، ځکه چې خاوره یې کمه وه.

⁶خو کله چې لمر راوخوت نو هغه بوټي وسوځېدل او وچ شول، ځکه چې ریښې یې ژورې نه وې.

⁷څه تخم په اغزو کې ولوېد او کله چې اغزي لوی شول نو بوټي یې لاندې کړل او حاصل یې ورنه کړ.

⁸نور تخم په حاصلخیزه خاوره کې ولوېد او هغه راشین شو، لوی شو، حاصل یې ورکړ او دېرش چنده، شپېته چنده او سل چنده حاصل یې ورکړ.»

⁹بیا عیسی وویل: «که څوک غوږونه لري نو هغه دې واوري.»

¹⁰کله چې عیسی یوازې شو نو دولسو شاګردانو او نورو خلکو چې ورسره ملګري وو د هغه څخه پوښتنه وکړه چې د دې مثالونو مقصد څه دی.

¹¹عیسی ځواب ورکړ: «تاسو ته د خدای د پاچاهۍ پټ راز درکړل شوی دی، خو نورو ته هرڅه په مثالونو کې ویل کیږي،

¹²ترڅو: هغوی به تل ګوري خو څه به نه ویني، تل به اوري خو هېڅکله به پرې نه پوهیږي، ځکه که چېرې هغوی اورېدلی او لیدلی نو د خدای خواته به راګرځېدلي وای او بخښل شوي به وای.»

¹³بیا عیسی هغوی ته وویل: «تاسو چې په دې مثال نه پوهېږئ، نو په نورو مثالونو به څنګه پوه شئ؟

¹⁴دهقان د خدای کلام خپروي.

¹⁵ځینې خلک د هغه تخم په شان دي چې په لاره کې لویږي، څنګه چې کلام واوري نو شیطان سمدلاسه راشي او کوم کلام چې د هغوی په زړونو کې کرل شوی دی هغه ترې یوسي.

¹⁶ځینې خلک د هغه تخم په شان دي چې په هغه ځمکه کې کرل شوی چې تیږې لري، څنګه چې هغوی کلام واوري نو په خوشحالۍ سره یې مني.

¹⁷خو له دې امله چې کلام په هغوی کې ریښې نه وي نیولې نو هغه د زیات وخت دپاره نه پاتې کیږي. نو کله چې د کلام له امله په هغوی باندې سختي راشي او یا وځوریږي، نو زر خپل ایمان له لاسه ورکړي.

¹⁸نور خلک د هغه تخم په شان دي چې په اغزو کې کرل شوی وي. دا هغه خلک دي چې کلام اوري،

¹⁹خو کله چې د ژوند اندېښنې، د شتمنۍ سره مینه او د نورو شیانو غوښتنې راپیدا شي نو د کلام مخه نیسي او حاصل نه ورکوي.

²⁰نور خلک د هغه تخم په شان دي چې په ښې خاورې کې لوېدلي وي، هغوی کلام واوري او قبول یې کړي او هغوی دېرش چنده یا شپېته چنده یا سل چنده حاصل ورکوي.»

²¹بیا عیسی د هغوی څخه پوښتنه وکړه: «ایا تاسو څراغ د دې دپاره راوړئ چې هغه د کوم لوښي او یا یې د کټ لاندې کېږدئ؟ ایا هغه په څراغدان باندې نه ږدئ؟

²²ځکه داسې پټ شی نشته چې ښکاره نه شي او نه داسې پټ راز شته چې ښکاره به نه شي.

²³که څوک غوږونه لري نو هغه دې واوري.»

²⁴بیا یې هغوی ته وویل: «څه چې اورئ نو د هغه په هکله پام کوئ. څنګه چې تاسو یې اورئ، په هماغه اندازه زیاته پوهه به درکړل شي او حتی د هغې نه زیاته به درکړل شي.

²⁵ځکه څوک چې زما تعلیم ته غوږ نیسي نو هغه ته به نوره پوهه هم ورکړل شي، خو څوک چې ورته غوږ نه نیسي، نو هغه لږه پوهه چې لري هغه به هم ترې واخیستل شي.»

²⁶عیسی وویل: «د خدای پاچاهي داسې ده لکه چې یو دهقان په خپل پټي کې تخم وشیندي.

²⁷هغه د شپې و��ده وي او د ورځې ویښ وي، خو تخم شین کیږي او وده کوي او هغه پرې نه پوهیږي چې دا تخم څنګه شین شو او لوی شو.

²⁸ځمکه په خپله بوټي شنه کوي او حاصل ورکوي، لومړی ډنډر نیسي، بیا وږی او بیا وږي دانې نیسي.

²⁹خو کله چې فصل پوخ شي نو دهقان ورپسې لور راواخلي ځکه چې د فصل د رېبلو وخت رارسېدلی وي.»

³⁰عیسی وویل: «د خدای پاچاهي د څه شي سره پرتله کولای شو او یا د هغه دپاره کوم مثال ووایو؟

³¹د خدای پاچاهي د شړشمو د تخم په شان ده چې په ځمکه کې کرل کیږي او د ځمکې په مخ د ټولو تخمونو د دانو څخه ډېر وړوکی دی.

³²خو کله چې وکرل شي، نو هغه غټیږي او د ټولو بوټو څخه لوړ شي او څانګې یې دومره غټې شي چې مرغان کولای شي ځالې په کې جوړې کړي.»

³³عیسی به‎ په داسې ډېرو مثالونو سره خلکو ته خپل پیغام رساوه، ترڅو هغوی وکولای شي ورباندې پوه شي.

³⁴هغه به د خلکو سره بې له مثالونو خبرې نه کولې، خو کله چې به د خپلو شاګردانو سره یوازې ؤ نو هغوی ته به یې هرڅه تشریح کول.

³⁵د هماغې ورځې په ماښام عیسی خپلو شاګردانو ته وویل: «راځئ چې د دریاب بلې غاړې ته لاړ شو.»

³⁶نو هغوی خلک پرېښودل، شاګردانو عیسی په هماغې کشتۍ کې چې ناست ؤ د ځان سره بوته. نورو خلکو هم کشتۍ ونیولې او د هغوی سره روان شول.

³⁷ناڅاپه یو سخت توفان راغی او څپو کشتۍ داسې ووهله چې نژدې وه ډوبه شي.

³⁸په دې وخت کې عیسی د کشتۍ په اخر کې خپل سر په بالښت باندې ایښی ؤ او ویده شوی ؤ. شاګردانو هغه راویښ کړ او ورته ویې ویل: «استاذه! ستا سره زمونږ غم نشته، مونږ ډوبیږو؟»

³⁹هغه راپاڅېد او باد ته یې امر وکړ: «ارام شه.» او څپو ته یې وویل: «ودرېږئ.» نو باد ودرېده او کراره کراري شوه.

⁴⁰بیا عیسی خپلو شاګردانو ته وویل: «تاسو ولې دومره وېرېږئ؟ ایا تاسو لا اوس هم ایمان نه لرئ؟»

⁴¹هغوی سخت وېرېدلي وو او یو بل ته یې وویل: «دا لا څوک دی چې باد او څپې یې هم امر مني؟»