متى 14

¹په دې وخت کې د جلیل والي هیرودیس د عیسی د کارونو څخه خبر شو.

²نو خپلو کسانو ته یې وویل: «دا سړی هماغه تعمید ورکوونکی یحیی دی. هغه بېرته د مرګ نه راژوندی شوی دی، نو له دې امله هغه دا قدرت لري چې معجزې وښایي.»

³هیرودیس د خپل ورور فیلیپوس د ښځې هیرودیا په خاطر یحیی نیولی ؤ، په زنځیرونو یې تړلی ؤ او په زندان کې یې اچولی ؤ.

⁴ځکه چې تعمید ورکوونکي یحیی هیرودیس ته ویلي وو: «تاته روا نه ده چې د خپل ورور د ښځې هیرودیا سره واده وکړې.»

⁵هیرودیس غوښتل چې هغه مړ کړي، خو د خلکو څخه وېرېده، ځکه چې خلکو هغه پیغمبر ګڼلو.

⁶خو د هیرودیس د زېږېدنې په مېلمستیا کې د هیرودیا لور د مېلمنو په مخکې داسې نڅا وکړه چې هیرودیس دومره خوشحاله شو،

⁷چې قسم یې وخوړ چې هغه ترې هرڅه وغواړي نو ورته به یې ورکړي.

⁸هغې د خپلې مور په لمسون وویل: «د تعمید ورکوونکي یحیی سر راته په پتنوس کې راکړه.»

⁹پاچا د خپلې خبرې څخه پښېمانه شو، خو هغه د خپل قسم په خاطر چې د مېلمنو په مخکې یې خوړلی ؤ، خپلو کسانو ته حکم وکړ چې د هغې غوښتنه دې پوره کړای شي.

¹⁰هغه خپل کسان ولېږل او په زندان کې یې د یحیی سر پرې کړ.

¹¹نو د هغه سر یې په یو پتنوس کې راوړ او هغې انجلۍ ته یې ورکړ او هغې خپلې مور ته یووړ.

¹²بیا د یحیی شاګردان راغلل او د هغه مړی یې یووړ او ښخ یې کړ. هغوی لاړل او عیسی یې خبر کړ.

¹³کله چې عیسی دا خبر واورېد، نو د هغه ځای څخه په کشتۍ کې یو ګوښه ځای ته یوازې لاړ. خو کله چې خلک خبر شول، نو د خپلو ښارونو څخه د وچې لارې نه په هغه پسې لاړل.

¹⁴کله چې عیسی د کشتۍ څخه راښکته شو د خلکو یوه لویه ګڼه ګوڼه یې ولیدله، نو زړه یې ورباندې وسوځېد او د هغوی ناروغان یې روغ کړل.

¹⁵کله چې ماښام شو، شاګردان یې ورته راغلل او ویې ویل: «دا ځای د دښتې په شان دی او ډېره ناوخته شوې ده، خلک کلیو ته ولېږه چې خپلو ځانونو ته د خوړلو دپاره کوم څه واخلي.»

¹⁶عیسی وویل: «د دوی تګ ته اړتیا نشته، تاسو خپله هغوی ته کوم څه ورکړئ چې ویې خوري.»

¹⁷هغوی ځواب ورکړ: «زمونږ سره یوازې پنځه ډوډۍ او دوه ماهیان دي.»

¹⁸عیسی وویل: «هغه ماته راوړئ.»

¹⁹بیا هغه خلکو ته حکم وکړ چې په واښو باندې کښېني. بیا یې هغه پنځه ډوډۍ او دوه ماهیان راواخیستل، اسمان ته یې وکتل، د خدای شکر یې وویست او ډوډۍ یې ماتې کړې، هغه یې شاګردانو ته ورکړې او شاګردانو هغه خلکو ته ورکړې.

²⁰هغوی ټولو وخوړل او ماړه شول او څه چې ترې پاتې شوي وو شاګردانو هغه راټول کړل او دولس ټوکرۍ ترې ډکې شوې.

²¹د هغو خلکو شمېر چې ډوډۍ یې وخوړله پنځه زرو تنو ته رسېده چې په هغو کې ښځې او ماشومان شمېرل شوي نه وو.

²²بیا عیسی خپل شاګردان مجبور کړل چې کشتۍ ته وخېژي او د ده څخه مخکې د دریاب بلې غاړې ته لاړ شي او له هغې وروسته یې خلک رخصت کړل.

²³چې کله یې خلک رخصت کړل، نو خپله یو غره ته لاړ چې یوازې دعا وکړي او تر ماښامه پورې هلته یوازې پاتې ؤ.

²⁴په دې وخت کې کشتۍ د وچې څخه لېرې وه او د څپو له امله یې ټکانونه خوړل، ځکه چې باد ورته مخامخ لګېده.

²⁵سهار وختي چې لا تیاره وه، عیسی په داسې حال کې چې د اوبو دپاسه ګرځېده، شاګردانو ته ورغی.

²⁶خو کله چې شاګردانو ولیدل چې هغه د اوبو دپاسه روان دی، نو ووېرېدل او ویې ویل: «دا د مړي ارواح ده.» نو د وېرې له لاسه یې چیغې ووهلې.

²⁷خو عیسی سمدلاسه د هغوی سره خبرې وکړې او ویې ویل: «زړور اوسئ. زه یم، مه وېرېږئ.»

²⁸پطروس وویل: «ای استاذه! که چېرې دا ته یې نو ماته امر وکړه چې زه هم د اوبو دپاسه درشم.»

²⁹عیسی وویل: «راشه.» نو پطروس د کشتۍ څخه ښکته شو او د اوبو دپاسه د عیسی خواته روان شو.

³⁰خو کله چې هغه ولیدل چې څومره زورور باد لګیږي، نو ووېرېده او کله چې په اوبو کې ډوبېده، نو چیغې یې ووهلې: «استاذه! ما وژغوره.»

³¹عیسی سمدلاسه خپل لاس ور اوږد کړ او هغه یې راونیوه او ورته ویې ویل: «ستا ایمان څومره کمزوری دی. ولې دې شک وکړ؟»

³²کله چې هغوی په کشتۍ کې سپاره شول، باد ودرېده.

³³نو په کشتۍ کې ناست کسان هغه ته په سجده شول او ویې ویل: «ته په رښتیا د خدای زوی یې.»

³⁴هغوی د دریاب څخه پورې وتل او د جنیسارت سیمې ته ورسېدل.

³⁵او کله چې د هغه ځای خلکو عیسی وپېژانده، نو هغوی شاوخوا ټولو سیمو ته خبر ورکړ او خلکو خپل ټول ناروغان عیسی ته راوستل.

³⁶هغه ته یې سوال وکړ چې د دوی ناروغانو ته دومره اجازه ورکړي چې یوازې د هغه لمنې ته لاس وروړي او هر چا چې ورته لاس وروړ، نو هغوی به بیخي روغېدل.