متى 9

¹عیسی په کشتۍ کې سپور شو او د دریاب څخه تېر شو او بېرته خپل ښار کپرناحوم ته راغی.

²په دې وخت کې څو کسانو یو شل سړی چې په کټ کې پروت ؤ هغه ته راوست. عیسی چې د هغوی ایمان ولیده، نو هغه شل سړي ته یې وویل: «زویه! ډاډه اوسه، ستا ګناهونه وبخښل شول.»

³په دې خبرې د شریعت ځینې عالمانو د خپلو ځانونو سره وویل: «دا سړی کفر وایي.»

⁴خو عیسی پوهېده چې د هغوی په زړه کې څه دي او ورته ویې ویل: «ستاسو په زړونو کې ولې داسې بد فکرونه ګرځي؟

⁵ایا دا خبره اسانه ده چې وویل شي ستا ګناهونه وبخښل شول او یا وویل شي چې پاڅېږه او وګرځه؟

⁶خو زه به تاسو ته ثابته کړم چې د انسان زوی د ځمکې په مخ دا واک او اختیار لري چې ګناهونه وبخښي.» نو هغه شل سړي ته یې وویل: «پاڅېږه، کټ دې واخله او خپل کور ته لاړ شه.»

⁷هغه پاڅېد او کور ته لاړ.

⁸کله چې خلکو دا پېښه ولیدله نو ووېرېدل او د خدای ثنا یې وویله چې انسان ته یې داسې واک او اختیار ورکړی دی.

⁹کله چې عیسی له هغه ځای څخه تېرېده، نو په لاره کې یې د متي په نوم یو سړی ولید چې د مالیې راټولولو په ځای کې ناست ؤ. عیسی هغه ته وویل: «ما پسې راځه.» متي راپاڅېد او په هغه پسې روان شو.

¹⁰بیا عیسی د متي په کور کې ډوډۍ ته ناست ؤ چې ډېر مالیه ټولوونکي او نور ګناهکاران راغلل او د عیسی او د هغه د شاګردانو سره دسترخوان ته کښېناستل.

¹¹کله چې فریسیانو دا ولیدل، نو د عیسی د شاګردانو نه یې پوښتنه وکړه: «ستاسو استاذ ولې د مالیه ټولوونکو او نورو ګناهکارانو سره یوځای ډوډۍ خوري؟»

¹²عیسی د هغوی خبرې واورېدلې او ویې ویل: «روغ خلک ډاکتر ته اړتیا نه لري بلکې ناروغان یې لري.

¹³لاړ شئ او د خدای د کلام د دې لیکنو په معنی باندې ځانونه پوه کړئ: ‹زه ستاسو څخه غواړم چې په نورو رحم وکړئ، نه د قربانۍ وړاندې کول.› ځکه چې زه د دې دپاره نه یم راغلی چې پرهېزګاران راوبولم بلکې ګناهکاران راوبولم.»

¹⁴بیا د یحیی شاګردان عیسی ته راغلل او ورته ویې ویل: «ولې مونږ او فریسیان روژه نیسو او ستا شاګردان یې نه نیسي؟»

¹⁵عیسی هغوی ته وویل: «ایا دا کېدای شي چې د زوم ملګري دې په داسې حال کې چې زوم ورسره وي خفه ناست وي؟ بې له شکه چې نه. خو داسې وخت به راشي چې زوم به د هغوی نه بوتلل شي، نو بیا به روژه نیسي.

¹⁶هېڅوک په زړو کالیو باندې نوی پیوند نه لګوي. که داسې وکړي نو هغه پیوند به د زړو کالیو څخه راوشلیږي او له مخکې څخه به یو لوی سوری په کې جوړ شي.

¹⁷او نه هم څوک تازه شراب په زړو مشکونو کې اچوي، ځکه که واچول شي، نو مشکونه شکیږي او شراب ترې توییږي او مشکونه به له منځه لاړ شي. خو تازه شراب په نویو مشکونو کې اچول کیږي او په دې ډول هم شراب او هم مشک دواړه روغ پاتې کیږي.»

¹⁸عیسی لا دا خبرې کولې چې په دې وخت کې د کنیسې یو مشر ورته راغی او د هغه په پښو کې پرېوت او ویې ویل: «همدا اوس زما لور مړه شوه، خو که چېرې ته راشې او خپل لاس ورباندې کېږدې، نو هغه به ژوندۍ شي.»

¹⁹عیسی پاڅېد او ورسره روان شو او شاګردان یې هم ورپسې روان شول.

²⁰په دې وخت کې یوه ښځه چې د دولسو کالو راهیسې ورڅخه وینه بهېدله، د شا له خوا راغله او د عیسی لمنې ته یې لاس وروړ.

²¹ځکه چې هغې باور درلود چې که زه یوازې د هغه چپنې ته هم لاس وروړم نو روغه به شم.

²²عیسی مخ ورواړاوه او هغه یې ولیدله او ورته ویې ویل: «لورې! ډاډه اوسه، ته خپل ایمان روغه کړې.» او په هماغه ساعت ښځه روغه شوه.

²³کله چې عیسی د هغه مشر کور ته ورغی او د جنازې دپاره د غم ساز غږوونکي او د خلکو شور یې ولید،

²⁴نو هغه وویل: «ووځئ، ځکه چې انجلۍ مړه نه ده، بلکې ویده ده.» نو هغوی ورپورې وخندل.

²⁵خو کله چې ټول خلک دباندې وویستل شول، نو هغه د انجلۍ کوټې ته ورننوت، هغه یې له لاسه ونیوله او هغه راپاڅېدله.

²⁶دا خبر په هغې ټولې سیمې کې خپور شو.

²⁷کله چې عیسی د هغه ځای نه روان شو، نو دوه ړانده ورپسې روان شول او چیغې یې وهلې: «ای د داود زویه، په مونږ رحم وکړه.»

²⁸کله چې عیسی کور ته دننه شو، نو هغه ړانده ورته راغلل. عیسی د هغوی څخه پوښتنه وکړه: «ایا تاسو په دې ایمان لرئ چې زه کولای شم تاسو بینا کړم؟» هغوی وویل: «هو، ښاغلیه!»

²⁹بیا عیسی د هغوی سترګو ته لاس وروړ او ویې ویل: «څنګه چې ستاسو ایمان دی، نو همداسې دې وشي.»

³⁰او د هغوی سترګې بینا شوې. عیسی هغوی ته په کلکه خبرداری ورکړ چې په دې هکله هېچا ته څه ونه وایي.

³¹خو کله چې هغوی لاړل، نو په هغه ټوله سیمه کې یې د هغه په هکله خبر خپور کړ.

³²کله چې عیسی او شاګردان یې په وتلو کې وو چې یو سړی یې عیسی ته راوست چې خبرې یې نه شوې کولای ځکه چې پېریانو نیولی ؤ.

³³کله چې عیسی د هغه څخه پېری وویست، نو هغه سړي په خبرو پیل وکړ. خلک ډېر حیران شول او ویې ویل: «په اسراییلو کې هېڅکله همداسې کار نه دی لیدل شوی.»

³⁴خو فریسیانو وویل: «هغه د پېریانو د مشر یعنې شیطان په مرسته پېریان وباسي.»

³⁵عیسی ښار په ښار او کلي په کلي ګرځېده او د هغوی په کنیسو کې یې تعلیم ورکاوه او د اسماني پاچاهۍ زېری یې خپراوه او د خلکو هر ډول ناروغۍ او کمزورتیاوې یې روغولې.

³⁶کله چې هغه د خلکو ګڼه ګوڼه ولیدله، نو زړه یې ورباندې وسوځېد، ځکه چې هغوی د بې شپونه پسونو په شان پرېشانه او بې وسه وو.

³⁷بیا هغه خپلو شاګردانو ته وویل: «فصل ډېر دی، خو مزدوران لږ دي.

³⁸نو تاسو د فصل خاوند ته زاري وکړئ چې د خپلو حاصلاتو د راټولولو دپاره نور مزدوران راولېږي.»