شمېر 20

¹د اسراییلو ټول قوم د کال د اولې میاشتې په دوران کې د صین دښتې ته راورسېد او په قادش کې یې خېمې ودرولې. دا هغه ځای ؤ چې مریم په کې مړه شوه او ښخه کړای شوه.

²په کوم ځای کې چې هغوی خېمې ودرولې وې هلته اوبه نه وې، نو خلک د حضرت موسیٰ او حضرت هارون په ضد راغونډ شول.

³هغوی حضرت موسیٰ ته شکایت وکړ او ویې ویل:

⁴تا ولې دې دښتې ته راوستلو؟ یوازې د دې دپاره چې د خپلو حیواناتو سره دلته مړه شو؟

⁵ولې دې مونږ له مصر څخه دې خوار ځای ته چې هیڅ شی په کې نه شنه کیږي راوستلو؟ دلته نه غله شته، نه اینځران، نه انګور او نه انار. حتیٰ د څښلو اوبه هم دلته نشته!>

⁶حضرت موسیٰ او حضرت هارون د خلکو څخه لېرې لاړل او د مقدسې خېمې په دروازه کې ودرېدل. هغوی په ځمکه باندې پړمخې پرېوتل او د څښتن جلال ورته ښکاره شو.

⁷څښتن حضرت موسیٰ ته وفرمایل:

⁹نو حضرت موسیٰ لاړ او څنګه چې څښتن ورته حکم کړی ؤ، امسا یې راواخیستله.

¹⁰هغه او حضرت هارون ټول قوم د ګټ مخې ته راغونډ کړ او حضرت موسیٰ ورته وفرمایل:

¹¹بیا حضرت موسیٰ امسا پورته کړه او ګټ یې دوه ځلې ورباندې وواهه او د هغه څخه د اوبو یوه لویه ویاله جاري شوه او ټولو خلکو او حیواناتو هغه وڅښلې.

¹²مګر څښتن حضرت موسیٰ او حضرت هارون ورټل او ورته ویې فرمایل:

¹³دا پېښه په مریبه کې وشوه، یعنې هغه ځای چې اسراییلیانو په کې د څښتن په ضد شکایت وکړ او څښتن هغوی ته خپل مقدس توب وروښود.

¹⁴حضرت موسیٰ د قادش څخه د ادوم پادشاه ته استازي ولېږل چې دا پیغام ورته ورسوي:

¹⁵څنګه زمونږ نیکونه مصر ته لاړل او مونږ د ډېرو کلونو دپاره هلته اوسېدلو. مصریانو زمونږ د نیکونو او زمونږ سره بده رویه وکړه

¹⁶او مونږ څښتن ته د مرستې دپاره فریاد وکړ. هغه زمونږ فریاد واورېد او فرښته یې راولېږله او مونږ یې د مصر څخه راوویستلو. اوس مونږ په قادش کې یو چې دا یو ښار دی چې ستاسو د سیمې سره سرحد لري.

¹⁷مهرباني وکړئ مونږ ته اجازه راکړئ چې ستاسو له هېواد څخه تېر شو. مونږ به خپله لاره نه خوشې کوو او ستاسو پټیو او د انګورو باغونو ته به نه ورننوزو او ستاسو د کوهیانو څخه به هیڅ اوبه ونه څښو. مونږ به په عمومي لاره باندې ځو ترڅو ستاسو د سیمې څخه ووزو.>

¹⁸مګر ادومیانو په ځواب کې وویل:

¹⁹د اسراییلو خلکو وویل:

²⁰مګر ادومیانو بیا وویل: او هغوی د یو قوي لښکر سره ووتل چې د اسراییلو په خلکو باندې حمله وکړي.

²¹څرنګه چې ادومیانو اسراییلیانو ته اجازه ورنه کړه چې د هغوی د سیمې له لارې تېر شي، نو اسراییلیان بېرته ستانه شول او په بله لاره باندې لاړل.

²²د اسراییلو ټول قوم له قادش څخه لاړ او د هور غره ته ورسېدل،

²³یعنې د ادوم سرحد ته. په هغه ځای کې څښتن حضرت موسیٰ او حضرت هارون ته وفرمایل:

²⁵هارون او د هغه زوی العازار درسره واخله او د هور د غره سرته یې وخېژوه

²⁶او په هغه ځای کې د هارون څخه د کاهنۍ کالي وباسه او العازار ته یې ورواغونده. هارون به هلته مړ شي.>

²⁷څه چې څښتن حکم کړی ؤ حضرت موسیٰ هماغسې وکړل. ټول قوم ورته کتل چې هغوی د هور د غره سرته وختل.

²⁸حضرت موسیٰ د حضرت هارون څخه د کاهنۍ کالي لېرې کړل او د هغه زوی العازار ته یې ورواغوستل. حضرت هارون هلته د هور د غره په سر باندې وفات شو او حضرت موسیٰ او العازار بېرته راکوز شول.

²⁹کله چې د اسراییلو ټول قوم خبر شو چې حضرت هارون وفات شوی دی نو هغوی دېرش ورځې د هغه په مرګ باندې غم او ژړا وکړه.