شمېر 32

¹د روبین او جاد قبیلو ډېرې پادې او رمې درلودلې او هغوی ولیدل چې د یعزیر او جلعاد سیمې ډېر ښه څړځایونه لري.

²نو هغوی حضرت موسیٰ، العازار او د اسراییلو نورو مشرانو ته ورغلل او ورته ویې ویل:

³‏-

⁵مهرباني وکړئ دغه ځمکه مونږ ته د خپل جایداد په توګه راکړئ او مونږ دې ته مه مجبوروئ چې د اردن د سیند څخه تېر شو او هلته واوسېږو.>

⁶حضرت موسیٰ په ځواب کې وفرمایل:

⁷تاسو ولې د اسراییلیانو زړونه هغه وطن ته د ورتللو څخه توروئ چې څښتن هغوی ته ورکړی دی؟

⁸ستاسو پلرونو همداسې کار وکړ، کله چې ما هغوی د قادش برنیع څخه ولېږل چې هغه وطن وګوري.

⁹هغوی د اشکول تر درې پورې لاړل او هغه وطن یې وکاته، خو کله چې بېرته راستانه شول نو د خلکو زړونه یې هغه وطن ته د ورتګ څخه تور کړل چې څښتن هغوی ته ورکړی ؤ.

¹⁰څښتن په هغه ورځ په قهر شو او داسې وعده یې وکړه:

¹¹په دې سبب چې هغوی د زړه له کومي زما څخه پیروي ونه کړه، نو زه قسم خورم چې د هغو نفرو څخه چې د مصر څخه راوتلي دي او عمر یې شل کاله یا زیات دی، هیڅوک هم نه شي کولی هغې خاورې ته ورداخل شي چې ما د ابراهیم، اسحاق او یعقوب سره د هغې وعده کړې ده.

¹²په دوی کې پرته د یفنه قنزي د زوی کالیب او د نون د زوی یوشع څخه چې د زړه له کومي یې د څښتن پیروي وکړه، نور ټول شامل وو.

¹³څښتن په قوم باندې په قهر شو او هغوی یې مجبور کړل چې څلوېښت کاله په دښته کې سرګردانه وګرځي تر هغې چې هغه ټول نسل چې د هغه په مقابل کې یې ګناه کړې وه، مړ شي.

¹⁴نو اوس تاسو د خپلو پلرونو ځای نیولی دی، یعنې د ګناهکارو خلکو یو نوی نسل چې دې ته تیار یئ چې یو ځل بیا د اسراییلو په قوم باندې د څښتن غضب راولئ.

¹⁵اوس که چېرې تاسو د څښتن د پیروۍ څخه انکار وکړئ، هغه به یو ځل بیا دا ټول خلک په دښته کې پرېږدي او د هغوی د بربادۍ مسئولیت به ستاسو په غاړه وي.>

¹⁶د روبین او جاد خلکو په ځواب کې وویل:

¹⁷بیا به مونږ دې ته تیار شو چې خپل ځانونه په وسلو باندې سمبال کړو او د نورو اسراییلیانو په مخکې به ځو، ترڅو هغوی خپل ځای ته ورولو. زمونږ ښځې او ماشومان به د هغې خاورې د اوسېدونکو څخه په دېوال لرونکو ښارونو کې خوندي اوسیږي.

¹⁸مونږ به تر هغه وخته پورې خپلو کورونو ته ستانه نه شو ترڅو ټولو نورو اسراییلیانو د خپلې ټاکل شوې ځمکې ملکیت ترلاسه کړی نه وي.

¹⁹مونږ به د اردن د سیند په بله غاړه باندې د هغوی په منځ کې کومه ځمکه وانخلو، ځکه چې زمونږ برخه دلته د اردن په ختیځ کې ده.>

²⁰حضرت موسیٰ په ځواب کې وفرمایل:

²¹ستاسو ټول جنګي نفر دې د اردن د سیند څخه تېر شي او د څښتن په امر دې تر هغې پورې زمونږ په دښمنانو باندې خپلې حملې ته دوام ورکړي ترڅو څښتن هغوی ته ماتې ورکړي

²²او د اسراییلیانو سره مرسته وکړي چې د هغې خاورې ملکیت ترلاسه کړي. له هغې څخه وروسته تاسو کولی شئ چې خپل وطن ته ستانه شئ، ځکه چې تاسو به خپل تعهد د څښتن او نورو اسراییلیانو په وړاندې سرته رسولی وي. بیا به څښتن دا ومني چې د اردن د ختیځې خوا دا ځمکه به ستاسو وي.

²³مګر که چېرې تاسو په خپلې وعدې باندې ونه درېږئ، نو زه تاسو ته دا خبرداری درکوم چې تاسو به د څښتن په مقابل کې ګناهکار اوسئ او د خپلې ګناه سزا به درکړل شي.

²⁴نو د خپلو ښځو او اولادونو دپاره ښارونه او د خپلو رمو دپاره ځایونه جوړ کړئ. مګر کومه وعده چې تاسو کړې ده هغه سرته ورسوئ.>

²⁵د روبین او جاد خلکو وویل:

²⁶زمونږ ښځې او اولادونه، رمې او پادې به دلته د جلعاد په ښارونو کې پاتې شي.

²⁷مګر زمونږ هغه نفر چې جګړې ته تیار دي هغوی به د اردن د سیند څخه تېر شي او د څښتن په امر به وجنګیږي.>

²⁸نو حضرت موسیٰ العازار، یوشع او د اسراییلو نورو مشرانو ته دا حکمونه ورکړل:

³⁰مګر که چېرې هغوی د اردن له سیند څخه تېر نه شي او تاسو سره جګړې ته لاړ نه شي، دوی به په کنعان کې ستاسو سره خپل ملکیت واخلي.>

³¹د جاد او د روبین خلکو په ځواب کې وویل:

³²مونږ به د هغه تر قوماندې لاندې د کنعان خاورې ته داخل شو او جګړې ته به لاړ شو، ترڅو همدلته د اردن په ختیځ کې خپل ملکیت وساتو.>

³³نو حضرت موسیٰ د جاد او روبین قبیلو او د حضرت یوسف د زوی منسي نیمې قبیلې ته د اموریانو د پادشاه سیحون او د باشان د پادشاه عوج ټوله سیمه ورکړه، چې په هغو کې ښارونه او د هغو شاوخوا سیمه هم شامل وو.

³⁴د جاد قبیلې د دیبون، عطاروت، عروعیر،

³⁵عطروت شوفان، یعزیر، یجبهه،

³⁶بیت نمره او د بیت هاران ښارونه بیا ودان کړل. د هغو چارچاپېره یې دېوالونه جوړ کړل او د خپلو رمو د ساتلو دپاره یې ځایونه هم جوړ کړل.

³⁷د روبین قبیلې د حشبون، الیعاله، قریتایم،

³⁸سبمه او هغه ښارونه چې د نبو او بعل معون په نوم پېژندل کېدل بیا ودان کړل. دوی په هغو ټولو ښارونو باندې نوي نومونه کېښودل.

³⁹د منسي د زوی ماخیر طایفې د جلعاد په خاوره باندې حمله وکړه او هغه یې ونیوله او اموریان یې له هغه ځایه وشړل.

⁴⁰نو حضرت موسیٰ د جلعاد سیمه د ماخیر طایفې ته ورکړه او هغوی په کې اوسېدل.

⁴¹یائیر چې د منسي د قبیلې څخه ؤ حمله وکړه او څو کلي یې ونیول او په هغو باندې یې دا نوم کېښود د یائیر کلي.

⁴²نوبح د قنات ښار د هغه د کلیو سره ونیوه او هغه یې د خپل ځان یعنې نوبح په نوم یاد کړ.