متلونه 26

¹لکه څنګه چې په اوړي کې واورهاو د لو په وخت کې باران مناسب نه دیهمداسې کم عقل انسان تهدرناوی کول هم مناسب نه دی.

²لکه څنګه چې چڼچڼه اخوا دې خوا الوزياو یا توتکۍ ګرځي راګرځي او نه کښېنيهمداسې بېځایه سپکې سپورېپه چا پورې نه نښلي.

³لکه څنګه چې د اس دپاره قمچینه او د خره دپاره قیضه دههمداسې د کم عقلانو د ملا دپاره لښته ده.

⁴کم عقل ته د هغه د جهالت سره سم ځواب مه ورکوههسې نه چې ته په خپله هم د هغه په شان شې.

⁵کم عقل ته د هغه د جهالت سره سم ځواب ورکوههسې نه چې هغه ځان د حکمت خاوند وګڼي.

⁶د کم عقل په لاس پیغام لېږل داسې ديلکه خپلې پښې غوڅول او د ظلم زهر څښل.

⁷د کم عقل د خولې متل داسې دیلکه د ګوډ سړي پښه چې بېځایه زنګیږي.

⁸کم عقل ته درناوی کول داسې ديلکه څوک چې په مچنوغزه کې تیږه د سر نه تاوه کړي.

⁹د کم عقل د خولې متل داسې دیلکه د نشه انسان په لاس کې چې د اغزیو لښته وي.

¹⁰هغه څوک چې کم عقل او لاروی سړی مزدور نیسيد هغه غشي ویشتونکي په څېر دی چې هرڅوک ټپي کوي.

¹¹لکه څنګه چې سپی خپلې کانګې بېرته څټيهمداسې کم عقل خپل جهالت بیا تکراروي.

¹²څوک چې خپل ځان د حکمت خاوند ګڼينو هغه د یو کم عقل نه هم بدتر دی.

¹³لټ سړی له کور څخه نه وځي او وایي: «په کوڅه کې زمری دی!او په چوکونو کې غړمبېدونکي زمري ګرځي راګرځي!»

¹⁴لکه څنګه چې دروازه په خپلو قبضو باندې تاویږي راتاویږيهمداسې لټ سړی په خپل کټ کې اوړي رااوړي.

¹⁵لټ انسان کاسې ته لاس غزولی شيخو د لټۍ نه یې بېرته خولې ته وړلی نه شي.

¹⁶لټ انسان خپل ځان د حکمت خاوند ګڼيد اووه هوښیارانو نه چې په حکمت ځواب ورکوي.

¹⁷څوک چې په غوسه د بل په شخړه کې لاس وهنه کويلکه څوک چې کوڅه ډب سپی له غوږونو نه راونیسي.

¹⁸لکه څنګه چې یو لېونی د اور سکروټېاو وژونکي غشي وروي

¹⁹د هغه چا په شان دی څوک چې بل غولوياو بیا وایي چې ما ټوکې کولې.

²⁰له لرګیو او پوکي پرته اور مړ کیږياو د غیبت پرته جنګ ختمیږي.

²¹لکه څنګه چې لرګي اور اخلي او سکاره په سکروټو بدلیږيهمداسې د جنګ اور له جګړه مار سړي نه پورته کیږي.

²²د غیبت کوونکي خبرې د خوندور خوراک په شان ديچې د انسان له ستوني تېریږي او د ګېډې تل ته ښکته کیږي.

²³خوږې خبرې د زړه شرارت پټويلکه په خاورین لوښي چې رنګ پورې شي.

²⁴کینه ناک انسان په خوږو خبرو خپله کرکه پټويخو د زړه په تل کې یې ټګي ساتلې وي.

²⁵کله چې هغه خوږې خبرې کوي نو باور پرې مه کوهځکه زړه یې د اووه بدیو نه ډک دی چې د کرکې وړ دي.

²⁶که د هغه کرکه په دروغو د پردې لاندې پټه ويخو شرارت به یې ټولو خلکو ته بیاهم ښکاره شي.

²⁷څوک چې بل ته کنده کیندينو په خپله به په کې راوغورځیږياو څوک چې د بل په طرف تیږه ورغړوينو په خپله به پرې راورغړیږي.

²⁸دروغجنه ژبه او کرکه د سړي زړه ټوټې ټوټې کوياو د غوړه مالۍ خبرې تباهي راولي.