متلونه 3

¹اای زما زویه! زما تعلیم مه هېروهاو زما حکمونه په خپل زړه کې ټینګ وساته

²ځکه دا به ستا د عمر ورځې او کلونه ډېر کړياو سوله او سلامتي به در په برخه کړي.

³مینه او وفا د خپل ځانه مه لېرې کوههغه د تل دپاره د خپلې غاړې هار کړهاو د خپل زړه په تخته یې ولیکه.

⁴نو بیا به ته د خدای او انسان په نظر کې نېک وګڼل شېاو د یو هوښیار انسان په توګه وپېژندل شې.

⁵په خپل ټول زړه په څښتن توکل کوهاو په خپل عقل او پوهه تکیه مه کوه.

⁶په هر کار کې د هغه د حضور غوښتنه کوهنو هغه به ستا لارې هوارې کړي.

⁷په خپل فکر ځان د حکمت خاوند مه ګڼهله څښتن څخه وېره کوه او له بدۍ نه مخ واړوه.

⁸نو په دې به ستا بدن تل روغ وياو ټول وجود به دې تازه شي.

⁹په خپلې شتمنۍ سره د څښتن عزت کوهاو د خپل ټول فصل لومړنۍ مېوه ورکوه

¹⁰نو بیا به ستا ګودامونهله غلي دانې نه ډک شياو چاټۍ ګانې به دېد انګورو له شیرې څخه له خولې نه واوړي.

¹¹نو ای زما زویه! د څښتن اصلاح ته په سپکه سترګه مه ګورهاو کله چې تا رټي نو هېڅکله مه خفه کېږه

¹²ځکه څښتن چې له چا سره مینه کوينو هغه ته سزا ورکويلکه یو پلار ته چې کوم زوی منلی وينو رټنه یې د محبت نښه ده.

¹³بختور دی هغه څوک چې حکمت حاصل کړياو هغه څوک چې پوهه پیدا کړي

¹⁴ځکه چې د هغې ثمره له سپینو زرو نه غوره دهاو حاصل یې له سرو زرو نه ډېر زیات دی.

¹⁵هغه د لعلونو نه ډېر قیمتي دیچې له ارزښت سره یې ستا له خوښې هېڅ ګټه برابره نه ده.

¹⁶د هغې په یو لاس کې اوږد ژوند دیاو په بل لاس کې یې دولت او عزت دی.

¹⁷لارې یې خوشحالوونکې دياو ټولې لارې یې د سولې او سلامتۍ دي.

¹⁸څوک چې هغې ته غېږ ورکوينو د هغوی دپاره د ژوندانه ونه دهاو بختور دي هغه څوکچې هغې ته ټینګه غاړه ورکوي.

¹⁹څښتن په خپل حکمت سره د ځمکې بنیاد کېښوداو اسمانونه یې د خپلې پوهې په وسیله پیدا کړل.

²⁰د هغه د علم په وسیله د ځمکې په تل کې د اوبو چینې روانیږياو له ورېځو نه یې باران او پرخه په ځمکه راوریږي.

²¹نو ای زما زویه! پوهه له خپله نظره مه لېرې کوهاو په خپل ځان کې د حکمت او لیاقت ټینګه ساتنه کوه.

²²دوی به ستا روح تازه ساتياو دا به ستا د غاړې د فضل هار وي.

²³نو بیا به په ډاډه زړه په خپله لار روان شېاو ستا پښه به په تیږه نه لګیږي.

²⁴کله چې ته ویده کېږې نو نه به وېرېږېاو د څملاستو په وخت کې به په خواږه خوب ویده کېږې.

²⁵نو له ناڅاپي بلا نه مه وېرېږه کله چې په تا راشياو نه د هغه توفان له تباهۍ نه چې په بدکارانو راځي

²⁶ځکه څښتن به تل ستا ساتونکی ويچې پښه دې په دام کې ونه نښلي.

²⁷ترڅو چې د نېکۍ کولو توان لرېنو د مسکینانو سره له مرستې نه ډډه مه کوه.

²⁸کله چې څوک ستا نه څه وغواړي او ته یې ولرېنو ورته مه وایه چې نن لاړ شه او سبا راشه، بیا به یې درکړم.

²⁹د خپل ګاونډي په خلاف د زیان رسولو اراده مه لرهڅوک چې ستا په خوا کې اوسیږي او په تا باور کوي.

³⁰ترڅو چې چا تاته زیان نه وي رسولینو په هغه باندې بېځایه تور مه لګوه.

³¹د ظالم انسان سره بخیلي مه کوهاو د هغه د لارې پیروي مه کوه.

³²ځکه څښتن له هغه چا نه کرکه کوي چې په غلطه لار روان ويخو هغه د رښتینو خلکو سره د دوستۍ اړیکې لري.

³³د څښتن لعنت د بدکاره انسان په کور باندې وریږيخو هغه د نېکو خلکو په کورنیو باندې برکت وروي.

³⁴هغه په ملنډو وهونکو خندا کويخو په عاجزانو خپل فضل کوي.

³⁵د حکمت خاوندانو ته عزت په میراث کې رسیږيخو کم عقلان به د شرم سره مخامخ کیږي.