متلونه 30

¹دا د یاقه د زوی اګور خبرې دي. اګور ایتییل ته پیغام ورکوي.«ای خدایه! زه ډېر ستړی شوی یمای خدایه! زه ډېر ستړی او ستومانه یم.

²په حقیقت کې زه د هر چا نه ناپوهه یماو په ما کې د انسان په شان عقل نشته.

³ما پوهه او حکمت نه دي زده کړياو د سپېڅلي ذات د پېژندلو علم نه لرم.

⁴څوک اسمان ته پورته شویاو بېرته راښکته شوی دی؟چا هوا په موټي کې نیولېاو اوبه یې په څادر کې اچولي دي؟او چا دا ټوله ځمکه پیدا کړې ده؟د هغه نوم څه دیاو د زوی نوم یې څه شی دی؟که ته پوهېږې نو ماته ووایه!

⁵د خدای د کلام هره خبره سوچه او د باور وړ دهڅوک چې هغه ته پناه وروړي د هغوی دپاره سپر دی.

⁶د هغه په کلام کې یو توری هم مه زیاتوههسې نه چې هغه دې ورټي او تا دروغجن ثابت کړي.

⁷نو ای خدایه! ستا نه دوه شیان غواړمترڅو مړ شوی نه یم له ما نه یې مه منع کوه:

⁸ما د دروغو او غولوونکو خبرو نه لېرې وساته.ماته ډېره شتمني او ډېره غریبي مه راکوهخو ماته یوازې د هرې ورځې ډوډۍ راکړه

⁹هسې نه چې زه موړ شم او ستا نه منکر شماو ووایم چې څښتن څوک دی؟او یا زه غریب شم او غلا وکړماو ستا نوم ته په سپکه سترګه وکتل شي.»

¹⁰د بادار په مخ کې په یو خدمتګار تور مه لګوههسې نه چې هغه په تا لعنت ووایي او تا ملامت کړي.

¹¹داسې خلک هم شته چې په خپل پلار لعنت وایياو خپله مور مبارکه نه ګڼي.

¹²داسې خلک هم شته چې خپل ځان بې ګناه ګڼيخو د بدن چټلي یې لا پاکه شوې نه ده.

¹³داسې خلک هم شته چې سترګې یې له کبر نه ډکې دياو نورو ته تل په سپکه سترګه ګوري.

¹⁴داسې خلک هم شته چې غاښونه یې د تورو په شان تېره دياو داړې یې د چړو په څېر تېرې ديترڅو د غریبانو غوښې پرې وخورياو مسکینان د ځمکې د مخ نه ختم کړي.

¹⁵د یوې ژورې دوه لورګانې دي:لومړنۍ وایي چې «راکړه!» او بله هم وایي چې «راکړه!»درې شیان دي چې هېڅکله نه مړیږياو څلور شیان دي چې هېڅکله «بس!» نه وایي:

¹⁶قبر او د شنډې ښځې ګېډهاو وچه ځمکه چې تنده یې نه ماتیږياو سوځېدونکی اور چې هېڅکله «بس!» نه وایي.

¹⁷هغه سترګې چې په خپل پلار باندې ملنډې وهياو د خپلې مور نصیحت ته په سپکه ګورينو د تنګو درو کارغان به یې سترګې راوباسياو د ټپوسانو خوراک به شي.

¹⁸درې حیرانوونکې شیان دياو څلور شیان دي چې زما دپاره د پېژندلو وړ نه دي:

¹⁹په هوا کې باز څنګه الوزياو په تیږه باندې مار څنګه ځيپه دریابونو کې کشتۍ څنګه لار پیدا کوياو د یوې ځوانې ښځې سره یو ځوان څنګه یوځای کیږي.

²⁰دا د زناکارې ښځې طریقه ده:چې کله خواړه خوري او بیا خوله پاکوياو وایي چې ما خو کوم بد کار نه دی کړی.

²¹درې شیان دي چې ځمکه لړزوياو څلور شیان دي چې هغه یې هېڅکله زغملی نه شي:

²²کله چې یو خدمتګار پاچا شياو بې عقله چې په ګېډه موړ شي

²³کله چې د کرکې وړ ښځه واده شياو کومه وینځه چې د کور د مېرمن بن شي.

²⁴څلور شیان دي چې په ځمکه ډېر واړه ديخو ډېر زیات هوښیار دي:

²⁵میږیان یو کمزوری مخلوق دیخو په اوړي کې ځان ته خواړه راټولوي.

²⁶غرنۍ سویه یو کمزوری حیوان دیخو د غره په کلکو ګ��نګونو کې کور جوړوي.

²⁷د ملخانو پاچا او مشر نه ويخو د لښکر په شان سم روان وي.

²⁸که چرمښکۍ په لاس کې نیول کېدلی شيخو په پاچاهي ماڼیو کې هم ګرځېدلی شي.

²⁹درې شیان دي چې په ناز تلل کوياو څلور شیان دي چې په نخرو درانه قدمونه اخلي:

³⁰زمری چې په ټولو ځناورو کې قوي دیاو د هېڅ شي څخه نه وېریږي

³¹جنګي چرګ او سیرلیاو هغه پاچا چې هېڅوک یې مخالفت نه شي کولای.

³²که ته د بې عقلتوب په خبرو ځان لوړ ګڼېاو یا چا ته دسیسه جوړوېنو په خپله خوله باندې دې لاس کېږده

³³ځکه چې د مستو د شاربلو نه کوچ جوړیږياو په پوزه باندې د ګوزار وهلو نه وینه بهیږيهمداسې د غوسې د راپارولو نه جګړه پیدا کیږي.