متلونه 9

¹حکمت د یوې ښځې په څېر خپل کور ودان کړی دیاو اووه ستنې یې توږلې او بیا یې ودرولې دی.

²هغې د مېلمستیا دپاره غوښه تیاره کړېاو د انګورو شیره یې جوړه کړې دهاو دسترخوان یې هوار کړی دی.

³هغې خپلې وینځې ورولېږلېچې د ښار له لوړو ځایونو نه خپل غږ پورته کړي:

⁴«هرڅوک چې ساده وي، دلته دې راشي!»او بیا ناپوهه خلکو ته وایي:

⁵«راشئ! زما ډوډۍ وخورئاو لږه د انګورو شیره وڅښئ کوم چې ما جوړه کړې ده.

⁶خپله د ناپوهۍ لار پرېږدئ نو تاسو به نېکمرغه ژوند ولرئاو د عقل په لار به روان شئ.

⁷څوک چې ملنډې وهونکی اصلاح کوي نو ځان شرموياو څوک چې بدکار رټي نو ځان ته زیان رسوي.

⁸د ملنډې وهونکی رټنه مه کوه هسې نه چې ستا نه کرکه وکړيد حکمت د خاوند رټنه کوه نو ستا سره به مینه وکړي.

⁹د حکمت خاوند ته لارښوونه وکړهنو نور به هم خپل حکمت ډېر کړينېک سړي ته تعلیم ورکړهچې خپله پوهه نوره هم زیاته کړي.

¹⁰له څښتن څخه وېره د حکمت شروع دهاو عقل د سپېڅلي ذات د پېژندلو علم دی.

¹¹ځکه زما په مرسته به ستا د ژوند ورځې ډېرې شياو ستا د عمر کلونه به نور هم زیات شي.

¹²که د حکمت خاوند یې نو دا به دې په ګټه وياو که ته ملنډې وهونکی یې نو یوازې زیان به زغمې.»

¹³کم عقلتوب د یوې بې حیا ښځې په څېر دیچې ډېره ساده او په هېڅ نه پوهیږي.

¹⁴هغه د خپل کور د دروازې تر څنګ ناسته دهاو بیا د ښار په لوړو ځایونو کې په تخت کښېني.

¹⁵څوک چې په خپله لار سم ځينو هغوی ته نارې وهي:

¹⁶«هرڅوک چې ساده وي، دلته دې راشي!»او بیا ناپوهه انسان ته وایي:

¹⁷«د غلا اوبه خوږې وياو په پټه تر لاسه شوې ډوډۍ خوندوره وي.»

¹⁸هغوی نه پوهیږي چې د هغې په کور کې ټول وژل شوي دياو مېلمانه یې د قبر په ژوره کنده کې پراته دي.