زبور 102

¹ای څښتنه کړه قبوله زما دعازما فریاد دې تاته ورسیږي

²په سخته ورځ کې دې مخ مه اړوه زما نهماته غوږ ونیسهکله چې تاته کړم دعا ته یې قبوله کړه زر

³فنا کیږي زما ژوند لکه لوګي په شاند سور انګار په څېر مې سوځي د بدن هډوکي

⁴د واښو په څېر مې زړه مات، مړاوی شویر��نه هېر دي چې ډوډۍ مې وخورم

⁵په لوړ اواز باندې زګېرویو له وجېصرف پوستکی او هډوکي مې بدن کې پاتې

⁶د صحرایي ګونګي په شان یمه زههغه ګونګی چې کنډوالو کې اوسي

⁷خوب مې له سترګو تښتېدلیهغې مرغۍ په شان یم چې اوسي ځانله په بام

⁸دښمنان ټوله ورځ پېغور راکويهغوی چې ما باندې ملنډې وهيلعنت ویلو کې زما نوم اخلي

⁹‏-

¹⁰ستا د قهر او غضب په سببخورمه ایرې زه د ډوډۍ په ځایاو د څښاک سره مې اوښکې ګډې شوېزه دې اوچت کړمه او لېرې دې ګوزار کړمه زه

¹¹تېریږي عمر مې په څېر د مازدیګر د لمراو مړاوی کېږم د واښو په شان

¹²خو ای څښتنه ته په تخت ناست به یې تل ترتلهټولو نسلونو پورې به پاتې شي د ستا یادونه

¹³ته راپاڅېږې به او رحم په صهیون به وکړېاوس د دې وخت دی مهربانه په هغه چې شې تهټاکلی وخت رارسېدلی دی

¹⁴د هغه تیږې هم دي ګرانې په بندګانو ستااو د هغه په خاوره باندې هم کړي رحم

¹⁵ولسونه به وېریږي د څښتن له نومهاو د نړۍ ټول پاچاهان به یې وېریږي له جلاله څخه

¹⁶څښتن چې کله د صهیون ښار یوځل بیا جوړ کړينو خپل جلال به کړي ښکاره خلکو ته

¹⁷واوري زاري به د بې وزلو او د اړو خلکوپه سپکه سترګه به ونه ګوري د دوی دعا ته

¹⁸راتلونکي نسل ته دې ولیکل شي چې څښتن څه کړي ديترڅو ثنا ووایي څښتن ته هغویچې لا تر اوسه زېږېدلي نه دي

¹⁹څښتن وکتل له خپل سپېڅلي ځایهپاس له اسمان څخه یې وکتل د ځمکې په لور

²⁰ترڅو زګېروي د زندانیانو واورياو خلاص کړي هغوی چې وو محکوم په مرګ

²¹نو له دې وجې به صهیون کې خلک یاد کاندي نامه د څښتنثنا او صفت به یې اورشلیم کې وکړي

²²چې شي راټول قومونه او د پاچاهیو خلکترڅو څښتن ته عبادت وکړي

²³څښتن په نیمه لار کې واخیست زما ځواک راڅخهاو زما ورځې یې کړې لنډې

²⁴نو ما وویل: «ای زما خدایهپه ځوانۍ کې رانه ژوند مه اخله!ته ای څښتنه یې تر ابده ژوندی»

²⁵له ډېر پخوا څخه دې ایښی ؤ بنیاد د ځمکېاو اسمانونه دې کړل جوړ خپلو لاسونو باندې

²⁶هغوی فنا به شي خو ته به پاتې شېهغوی به ټول لکه لباس زاړه شيته به بدل کړې هغوی لکه چپنې په شاناو هغوی به شي فنا له سترګو

²⁷خو پاتې کېږې په خپل حال ته مداماو پای به ونه لري هېڅ دا ستا دوران

²⁸اوسیږي امن کې به ستا د بندګانو اولادوي به قایم او دایم اولاده د دوی ستا تر نظر لاندې