زبور 103

¹ووایه ثنا د څښتن ای زما ځانه!ای زما ټول بدنه، د هغه سپېڅلی نوم ثنا ووایه!

²ووایه ثنا د څښتن ای زما ځانه!مه هېروه ټول احسانونه یې ته!

³څوک چې ستا ټول ګناهونه بخښياو ستا ټول رنځونه روغوي

⁴څوک چې ژغوري تا له مرګهاو خپل د مینې او رحم تاج ستا په سر باند�� ږدي

⁵چې پوره کوي څوک ارمانونه ستا په ښو شیانوترڅو تازه شي د عقاب په څېر ستا ځواک او ځواني

⁶څښتن کوي انصاف د ټولو مظلومانو سرهورکوي بېرته د هغوی حقونه

⁷موسی ته یې خپله اراده وښودهد اسراییلو قوم ته یې خپلې کارنامې وښودې

⁸څښتن رحیم او مهربانه دیزر نه په قهریږي او مینه یې ډېره او تلپاتې ده

⁹نه به ورکوي دوام رټلو تهنه به خپل قهر ساتي زړه کې تل مدام

¹⁰نه راکوي مونږ ته زمونږ د ګناهونو سره سمه سزانه اخلي بدله زمونږ د بدو کارو

¹¹لکه چې څومره دی د ځمکې نه اسمان اوچتدومره یې مینه ده تلپاتې د هغو دپاره چې وېریږي ترې

¹²څومره چې لېرې دی ختیځ له لوېدیځه څخهدومره زمونږ نه لېرې کوي ګناهونه زمونږ

¹³څومره چې پلار وي مهربان خپلو بچیو باندېدومره څښتن وي مهربان په هغو خلکو باندېچې کوي وېره ترې

¹⁴هغه پوهیږي چې مونږ څنګه پیدا شوي یوهغه ته یاد دي چې له خاورې پیدا شوي یو مونږ

¹⁵د انسان ژوند دی د واښو په شانچې د صحرا د ګل په شان غوړیږي

¹⁶کله چې باد ولګي نو ځي له منځهاو بیا نه ښکاري په خپل ځای کې

¹⁷خو د څښتن مینه د ازل نه تر ابده به ويد هغو خلکو سره چې کوي وېره ترېد ده نېکي به وي مدام د هغوی د نسلونو سره

¹⁸د هغو خلکو سره چې وفادار اوسي د هغه لوظ تهاو په حکمونو یې عمل کوي په غور سره

¹⁹څښتن خپل تخت ځای په ځای کړی په اسمان کېاو پاچاهي کوي په ټولو باندې

²⁰ای زورورو فرښتوچې کړئ عمل یې په حکمونو او خبره یې اورئثنا ووایئ د څښتن

²¹ثنا ووایئ د څښتن ای د هغه د فرښتو ډلوای خادمانو د هغه چې اراده یې پوره کوئ تاسو

²²ای د څښتن ټول مخلوقه، د هغه ثنا ووایئده په هر هغه ځای کې پاچاهي د هغهووایه ثنا د څښتن ای زما ځانه!