زبور 17

¹واوره زارۍ زما څښتنه، د انصاف دپارههم د مرستې په خاطر زما فریاد واورهواوره دعا ته زما د بې ریا زړه

²زما په حق کې ته انصاف وکړهځکه پوهېږې حقیقت باندې ته

³تا امتحان کړ زما زړهته په شپه کې راغلې ماتهزه دې ښه وازمایلمهېڅ بدي دې پیدا نه کړله په ما کې

⁴لکه د نورو په شان نه کوم خبرې بدېما دی کړی اطاعت د ستا د امرما د ظلم لاره نه ده خپله کړې

⁵یمه تللی همېشه د ستا په لارهښویېدلي مې هېڅ نه دي قدمونه

⁶خدایه فریاد کومه ځکه راکوې ته ځوابونیسه غوږ ماته واوره زما بیان

⁷عجیبه او تلپاتې مینه دې ښکاره کړه ماتهژغوري ستا ځواکمن لاس هغویچې پناه غواړي په تا کې له دښمنه

⁸ومې ساته لکه کسي د چشمانوپټ مې کړه د سیوري د وزرو نه دې

⁹ومې ساته له بد کارو چې حمله کوي په ماله قاتلو دښمنانو چې چاپېره دي له ما

¹⁰رحم نشته په هغوی کېکړي خبرې کبرجنې

¹¹په ما پسې دي هغویچاپېر شوي دي له ما نهپه هرځای کې چې زه ګرځمدوی فرصت ته انتظار کړيچې ما وولي په ځمکه

¹²دوی په شان دي د هغو وږیو زمریانوچې کړي ښکار خوراک دپارهیا په مثل د زمریانو د بچیانوچې په پټ ځای کې وي ناست حملې دپاره

¹³ای څښتنه، شه راپورته مقابل کېته زما د دښمنانو او دوی مات کړهله بدکارو مې کړه خلاص په توره خپله

¹⁴چې هرڅه لري هغوی په دې دنیا کېما کړه خلاص له داسې خلکوسزا ورکړه د کړاو چې تا ساتلی دوی دپارههم ورکړه پرېمانه کړاوونه یې بچیانو تهدغه شانتې ورکړه کړاوونه د بچیانو اولادو ته یې

¹⁵خو زه به وکړم ستا دیدارځکه بد مې کړي نه دياو چې کله رابېدار شمموجودیت د ستا قانع به زما زړه کړي