زبور 45

¹څنګه چې زه دغه سندره جوړومه د پاچا دپارهراځي مې ذهن ته ښایسته او پارېدونکي الفاظد ښه لیکونکي د قلم په شانژبه زما شوله تیاره شعر ته

²ته د ټولو انسانانو نه ښایسته یېستا د خولې خبرې دي د مرغلرو په څېرځکه خدای تاته تل برکت درکړی

³ای جنګیالیه، توره وتړه د ملا څخه دېته دې خپل شان او دبدبه وښایه

⁴خپلې لویۍ سره دې سپور شه چې بری ومومېد حقیقت او عاجزۍ او عدالت نه د دفاع دپاره!پرېږده ځواکمن لاس دې چې وښایي ستا لوی کارونه!

⁵غشي د ستا دي تېرهننوځي ستا د دښمنانو په زړهنابود قومونه ستا تر پښو لاندې دي

⁶تاته چې خدای کوم پاچاهي درکړېدوام به وکړي تر ابده پورېاو کړې به حکومت په خپلو خلکو باندېد انصاف له مخې

⁷ته خوښوې عدالت او کرکه کوې له بدۍپه دې خاطر خدای، یعنې ستا خدایته ستا د نورو ملګرو نه زیاتمسح کړی یې د خوشحالۍ په تېلو

⁸ستا د کالیو نه خوشبوي راځيد مر، عود او دالچینۍ د عطرورڅپرکی وهونکي خوشحال ساتي تا په داسې قصروچې سینګار شوي دي د فیل په غاښو

⁹ستا معززو ښځو کې دي د پاچاهانو لوڼېدا ستا د تخت په ښي لاسده د اوفیر په سرو زرو خالصوسینګار شوې ملکه ولاړه

¹⁰ای شاهزادګۍ ونیسه غوږ زما بیان ته په غورته دې خپل خلک او د پلار کور هېر کړه

¹¹نو په ښایست به پاچا ستا شوقمن شيهغه څښتن دی د ستا، نو اطاعت یې کوه

¹²تاته راوړي به سوغاتونه دا د صور خلکستا نه به غواړي پېرزوینه دولتمن خلک

¹³په ماڼۍ کې شاهزادګۍ څومره ښایسته ده!چې کالي یې دي جوړ شوي د سرو زرو له تارونو

¹⁴پاچا ته بیایي هغه په رنګارنګ لباس کېپېغلې نجونې سهېلۍ یې ورپسې ديهغوی به هم هغه ته راولي

¹⁵هغوی به راشي په خوښۍ او خوشحالۍ سرهشي به داخلې د پاچا ماڼۍ ته

¹⁶ای زما پاچا ته به زامن ولرېچې پاچاهان شي ستا نیکونو په څېرټولې نړۍ باندې هغوی به حاکمان کړې ته

¹⁷زه مشهور به کړم ستا نوم ټولو نسلونو کېقومونه وایي ستا ثنا به تر ابده پورې