زبور 49

¹اَواورئ دا ټولو خلکود نړۍ ټولو اوسېدونکو غوږ شئ!

²ای غټانو او کوچنیانوای شتمنو هم خوارانو

³زه به کومه د حکمت خبرېخلکو ته پوهه ورکوي د زړه بیان زما

⁴زه به خپل فکر اړومه متلونو لرهحلوم به معماګانې د رڅپرکی په اواز

⁵ولې به وېرېږم �� خطر په وختکله چې زه شمه راګېر د شریرانو له خوا

⁶د داسې خلکو له خوا څوک چې کړي توکل په دولتاو وهي لاپې د ډېر زیات ثروت

⁷هېڅوک نه شي کولای کړي ادا د چا د سر بیههېڅوک خدای ته کفاره د چا د ژوند نه شي سپارلی

⁸ځکه ډېره قیمتي ده د انسان د ژوندون بیهڅه چې څوک ادا کوي هغه هېڅکله کافي نه دي

⁹چې څوک وساتي له مرګهچې ژوندی وي تل ترتله

¹⁰هرڅوک ویني چې هوښیار خلک هم مړه کیږيهمدارنګه ساده ګان او بې عقلان همبیا نورو ته پرېږدي هغوی خپل دولت

¹¹تل ترتله د هغوی قبرونه دي د دوی کورونههلته اوسیږي به دوی ټولو نسلونو پورېکه څه هم دوی یو وخت په خپل نامه لرلې ځمکې

¹²د انسان شان او شوکت نه شي خلاصولی دی له مرګهڅاروي چې مري هغه به هم مړ کیږي

¹³دا دی د هغو سرنوشت چې توکل کړي په خپل ځاناو د هغو د پیروانو چې باور کړي په بیان د دوی

¹⁴هغوی به مړه شي لکه چې مري پسونهمرګی به وي د دوی شپوننېکان به کړي په دوی حکومت سبا تهخپلو کورونو څخه لېرې په قبرونو کې بهخوسا شي زر د هغو خلکو مړي

¹⁵خو خدای به ما لره خلاصون راکويهغه به کش کړي ما د مرګ له پنجو

¹⁶ته مه ډارېږه که یو څوک شي شتمند کور د هغه چې جلال زیات شي

¹⁷کله چې مړ شي هغه نه شي وړی له ځانه سرهده سره لاړ به نه شي قبر ته جلال د هغه

¹⁸که څه هم هغه په ژوند کې خپل ځان ګڼي مبارکصفت یې کیږي ځکه هر کار کې کامیاب وي هغه

¹⁹دی به په مرګ کې شي یوځای خپلو نیکونو سرههغوی به هېڅکله رڼا نه ویني

²⁰انسان لري شان او شوکت خو هغه نه پوهیږيچې شي به مړ لکه څارویو په شان۔