زبور 6

¹مه په قهرېږه ای څښتنه او ما مه رټه تهپه خپل غضب سره دې ماته سزا مه راکوه

²زه یم کمزوری ای څښتنه، په ما رحم وکړه!ماته شفا راکړه څښتنه، چې هډوکي ټول خوږیږي زما

³څښتنه زه ډېر په کړاو کې یمهدا به ترڅو پورې تر کومې به وي؟

⁴ای څښتنه زما! راشه ما وژغورهپه خپلې مینې دې له مرګه ما راخلاص کړه

⁵کله چې څوک مړ شي بیا تا نه شي یادولیګور کې هېڅوک نه شي ستا ثنا بیانولی

⁶په زګېروو شومه زه ستړیهره شپه مې بستر لوند وي په ژړاهم مې لوند بالښت په اوښکو

⁷دید مې ډېر کمزوری شوی له غموزما سترګې پړسېدلې له ژړا نهپه سبب د دښمنانو

⁸ای بدکارو خلکو، لېرې شئ له مااورېدلې ده څښتن ژړا زما

⁹د کومک دپاره واورېده څښتن فریاد زماکړي قبوله به هغه دعا زما

¹⁰زما دښمنان به ټول شرمیږياو وېریږي به ډېرهغوی به تښتي ناڅاپيپه رسوایۍ سره