زبور 7

¹ای څښتنه، زما خدایه، ما پناه راوړې تاتهوژغوره ما خلاص کړه د دوی ټولو راپسې چې دي

²هسې نه چې د زمرو په شان مې بوځي هغه ځای تهچې مې څوک د خلاصون نه ويما به کړي ټوټې ټوټې په هغه ځای کې

³‏-

⁴ای زما څښتنه خدایه زماکه مې کړې وي له چا سره بديیا مې کړی وي کوم دوست سره خی��نتیا بې سببه مې په خپل دښمن تېری کړی ويکه مې کړی وي کوم کار له دې کارونو

⁵نو بیا پرېږده دښمنان مې راپسې شي او ما ګېر کړيکړي پایمال مې او ما مړ کړيهم عزت زما له خاورو سره خاورې

⁶په خپل قهر کې راپورته شه څښتنه!زما د دښمنانو د غضب په مقابل کې شه راپورتهنو اوس راویښ شه ته زما دپارهبرقرار کړه عدالت چې ته یې غواړې

⁷ټول قومونه دې خپل ځان باندې راغونډ کړهحکومت وکړه په هغو له اسمانه

⁸ته قاضي یې د ټولو قومونوزما حق کې قضاوت وکړه څښتنهته پوهېږې چې صادق او بې ګناه یم

⁹خدایه ته عادل یې عدالت کېته ازمایې زړه او فکر د هرچاد بدکارو د بدیو مخه نیسهاجر ورکړه هغه چاته چې نېکان دي

¹⁰خدای دی سپر زماهم ژغورونکی د هغو دیچې په زړونو کې صادق وي

¹¹خدای دی عادل قاضيبدکاران هره ورځ غندي

¹²که دوی نه کړلې بدلې خپلې لارېخدای به تېره کړي ورته خپله تورههغه کشوي او تیاروي ورته لینده خپله

¹³کړي به وژونکې وسله ورته تیارهجوړوي ورته هم غشي سوځوونکي

¹⁴ګورئ څنګه کوي فکر د بدۍ دا بدکارانجوړوي د ځورولو پلانونه دروغ وایي

¹⁵نورو خلکو ته چې دوی کیندي څاګانېشي به په خپله ورګوزار په کې

¹⁶ومومي سزا د خپلو بدو بههغه ظلمونه به یې په خپل سر انبار شي

¹⁷شکر به وکړم له څښتنه د انصاف دپارهڅښتن تعالی ته به ثنا وایمه په سندرو سره