زبور 74

¹خدایه ولې دې رد کړي یو د تل دپاره؟ستا قهر ولې لکه اور په شان دی بل په مونږه؟مونږه خو یو ستا د رمې پسونه

²ته در په یاد کړه هغه خپل قومچې ډېر پخوا نه غوره کړی تا خپل ځان دپارهکوم چې تا وژغوره له غلامۍ نه چې شي ستا غوره قومدر په یاد کړه د صهیون هغه غرچې اوسېدلې په کې

³واخله قدم دې �� تلپاتې کنډوالو په لوريهرڅه چې وو عبادت ځای کې ویجاړ کړي دښمن

⁴نارې وهلې د بري ستا دښمنانو ستا سپېڅلي کور کېخپل بیرغونه یې ودرولي دي د نښې د بریا په توګه

⁵دوی ښکارېدل د چوب شکنو په شانچې دوی وهلې ونې په تبرونو باندې

⁶په تبرونو او جبلونو باندېکړل یې خراب ټول د لرګو نقشونه

⁷ستا سپېڅلي کور ته یې اور واچاوهدوی بې حرمت کړ هغه ځایچې دی ستا نوم ورپورې

⁸هغوی د ځانه سره داسې ویل:«مونږ به بېخي هغوی له منځه یوسو»سوځول یې په دې خاوره کې ټول د عبادت ځایونه

⁹مونږه نور ونه لیدلې ستا معجزېپیغمبرانو نه څوک پاتې نه شوڅوک نه پوهیږي دا حالت به کړي دوام تر کومه

¹⁰ترڅو به ستا دښمنان تاته خدایه پېغورونه کوي؟بې حرمتي به تر ابده پورې ستا د نامه؟

¹¹ولې دې مونږ ته خپل ښي لاس رانه کړ؟وښایه ځواک دې خپل او دوی نابود کړه

¹²خو له اوله ته پاچا یې زما ای خدایهاو تا راوړی دی خلاصون ځمکې ته

¹³په خپل قوت سره جدا دې کړې اوبه د دریاباو په اوبو کې دې کړل مات د بلاګانو تندي

¹⁴وې همدا ته چې د پاچا د بلاګانو دې سرونه مات کړلتا په جسد د دې ماړه کړل ځناور د دښتې

¹⁵تا جاري کړلې چینې او هم خوړونهد تل دپاره دې کړل وچ سیندونه

¹⁶شپه او ورځ دواړه ستا ديتا ځای په ځای لمر او سپوږمۍ کړل خپلو ځایونو کې

¹⁷تا سرحدونه وټاکل د ځمکېتا اوړی ژمی جوړ کړل

¹⁸خو ای څښتنه دا په یاد ساتهچې دښمنان دې کړي خندا تا پورېاو کم عقل خلک سپکاوی کړي تاته

¹⁹د خپل بې وزله قوم ژوند مه هېروه تل دپارهد بېچاره کوترې ژوند دې ځناورو لره مه پرېږده

²⁰تا چې کوم لوظ کړی ؤ مونږ سرهدر یاد کړه هغهځکه چې ډک دی هر تیاره ځاید دنیا له ظلمه

²¹مظلومان مه پرېږده چې وشرمیږيپرېږده چې دغه غریبان او محتاج خلکدې ستاینه ستا د نوم وکړي

²²خدایه، راپورته شه دفاع وکړه له خپله ځانهدا یاد ساته چې کم عقلان ټوله ورځ تا پورې خندا کوي

²³ته دې د خپلو مخالفینو قهرجنې چیغې مه هېروهدا دوامداره شورماشور چې دښمنانو دی جوړ کړی ستا