Lukanyň Hoş Habary 1

¹Gadyrly Teofilus, aramyzda ýüze çykan wakalaryň taryhyny köp adamlar başdan öz gözleri bilen görenleriň we Sözüň hyzmatçysy bolanlaryň bize aýdyşy ýaly edip ýazmaga girişdiler.

²Muňa görä men-de tä başyndan hemmesini üns bilen barlaşdyryp,

³seniň özüňe öwredilenleriň dogrudygyny bilmegiň üçin,

⁴ählisini bolşy ýaly, birin-birin saňa ýazmaklygy maslahat bildim.

⁵Ýahuda patyşasy Hirodesiň zamanynda Abiýa bölüminden Zekerýa atly bir ruhany bardy. Onuň aýaly hem Harunyň neslinden bolup, ady Elizabetdi.

⁶Bularyň ikisi-de Hudaýyň öňünde dogry bolup, Rebbiň bütin buýruk hem tabşyryklaryny kemsiz berjaý ederdiler.

⁷Olaryň perzendi ýokdy, çünki Elizabet önelgesizdi. Olaryň ikisi-de eýýäm garrylyk ýaşyna ýetipdiler.

⁸Bir gün Zekerýa öz bölüminiň nobatynda Hudaýyň huzurynda ruhanylyk hyzmatyny berjaý edip ýörkä,

⁹ruhanylyk adaty boýunça, buhur ýakmak üçin Rebbiň ybadathanasyna girmek onuň bijesine düşdi.

¹⁰Ähli jemagat buhur ýakylýan sagatda daşarda doga edip durdy.

¹¹Rebbiň buhurdanyň sagynda duran bir perişdesi Zekerýa göründi.

¹²Zekerýa ony görende, gorkup aljyrady.

¹³Emma perişde oňa şeýle diýdi: «Eý Zekerýa, gorkma, çünki dogaň kabul boldy. Aýalyň Elizabet saňa bir ogul dograr, onuň adyna Ýahýa dakarsyň.

¹⁴Sen şatlanarsyň, begenersiň, onuň dogulmagyna köp adamlar şatlanar.

¹⁵Çünki ol Rebbiň nazarynda uly bolar, şerap, içgi içmez. Ol heniz enesiniň göwresindekä, Mukaddes Ruh bilen dolar.

¹⁶Ysraýyl ogullarynyň köpüsini öz Hudaýlary Rebbe tarap öwrer.

¹⁷Ol atalaryň ýüreklerini ogullara, günälileri dogrulara tarap öwürmek we Rebbe taýýar halk taýynlamak üçin, Rebbiň huzurynda Ylýasyň ruhy we gudraty bilen gezer».

¹⁸Zekerýa perişdä: «Men muny nähili bileýin? Çünki men bir garry adam, aýalym-da garrylyk ýaşyna ýeten» diýdi.

¹⁹Perişde oňa şeýle jogap berdi: «Men Hudaýyň huzurynda durýan Jebraýyl. Men seniň bilen gepleşmek, saňa bu hoş habary gowşurmak üçin iberildim.

²⁰Ine, diliň tutulyp, bu zatlar bolýança, gepläp bilmersiň. Çünki sen meniň bellenen wagtda ýerine ýetjek sözlerime ynanmadyň».

²¹Şol wagt halk Zekerýa garaşýardy, onuň ybadathanada eglenenine geňirgenýärdiler.

²²Zekerýa daşary çykanda, olar bilen gepleşip bilmedi. Halk onuň ybadathanada görnüş görenini bildi. Çünki Zekerýa olara üm bilen yşarat edip, lal galdy.

²³Ol hyzmat günleri dolanda, öýüne gaýtdy.

²⁴Şu günlerden soň, onuň aýaly Elizabet göwreli boldy. Ol bäş aýlap gözden-ilden çekilip: «Adamlar arasyndaky utanjymy aýyrjak bolup, Reb şu günler maňa nazaryny saldy, meni şeýle etdi» diýýärdi.

²⁶Elizabetiň göwreliliginiň altynjy aýynda Jebraýyl perişde Hudaý tarapyndan Jeliläniň Nasyra atly şäherine,

²⁷Dawudyň neslinden Ýusup atly adamyň adaglysy bolan bir çykmadyk gyzyň ýanyna iberildi. Bu gyzyň ady Meremdi.

²⁸Perişde onuň ýanyna gelip: «Salam, eý, merhemete sezewar bolan! Reb seniň bilendir, sen aýallar arasynda mübäreksiň!» diýdi.

²⁹Merem bu sözlere gaty aljyrap, «Bu nähili salam?» diýip içini gepletdi.

³⁰Perişde oňa şeýle diýdi: «Gorkma, Merem, sen Hudaýdan merhemet tapdyň.

³¹Ine, sen göwreli bolup, bir ogul dograrsyň. Onuň adyna Isa dakarsyň.

³²Ol uly bolar, Oňa hemmelerden beýik Hudaýyň Ogly diýler. Reb Hudaý Oňa atasy Dawudyň tagtyny berer.

³³Ol Ýakubyň öýüne ebedi patyşalyk eder, patyşalygynyň soňy bolmaz».

³⁴Merem perişdä: «Bu nähili bolar? Men heniz durmuşa çykamok» diýdi.

³⁵Perişde oňa şeýle jogap berdi: «Mukaddes Ruh seniň üstüňe iner, hemmelerden Beýigiň gudraty seniň üstüňe kölege salar. Şonuň üçin hem doguljaga Mukaddese Hudaýyň Ogly diýler.

³⁶Ine, seniň garyndaşyň Elizabetiň hem garrylygynda göwresinde oglany bar. Önelgesiz diýilýäniň eýýäm altynjy aýy.

³⁷Çünki Hudaýyň ýanynda bolmajak zat ýokdur».

³⁸Merem: «Ine, men Rebbiň gyrnagy. Maňa seniň aýdyşyň ýaly bolsun» diýdi. Perişde onuň ýanyndan gitdi.

³⁹Merem şol günlerde turup, gyssanmaç daglyga, Ýahuda ülkesiniň bir şäherine gitdi.

⁴⁰Ol Zekerýanyň öýüne baryp, Elizabete salam berdi.

⁴¹Elizabet Meremiň salamyny eşidende, göwresindäki çaga gymyldap, Elizabet Mukaddes Ruh bilen doldy.

⁴²Ol batly gygyryp, şeýle diýdi: «Sen aýallar içinde bagtlysyň, seniň göwräňiň miwesi-de bagtlydyr!

⁴³Bu nähili boldy-da, Rebbimiň enesi meniň ýanyma geldi.

⁴⁴Ine, salamyň gulagyma gelip ýeten badyna, göwrämdäki çaga begençden gymyldady.

⁴⁵Iman getiren aýal bagtlydyr! Çünki Reb tarapyndan oňa aýdylanlar ýerine ýeter».

⁴⁶Merem şeýle diýdi: «Janym Rebbi öwgi bilen beýgeldýär,

⁴⁷Halasgärim Hudaýa ruhum şatlanýar.

⁴⁸Çünki Ol Öz gyrnagynyň ejizligini gördi. Mundan beýläk bütin nesiller maňa bagtly diýer.

⁴⁹Çünki Gudratygüýçli maňa uly işler etdi. Onuň ady mukaddesdir.

⁵⁰Onuň rehimi nesilden-nesle Özünden gorkýanlaryň üstündedir.

⁵¹Ol goly bilen güýçli işler etdi, öz ýürek pikirleri bilen magtanýanlary dargatdy.

⁵²Güýçlüleri tagtlaryndan düşürip, ejizleri galdyrdy.

⁵³Açlary nygmatlar bilen doýrup, baýlary boş gaýtardy.

⁵⁴Atalarymyza beren sözi boýunça, Ybraýym bilen onuň nesline mydamalyk rehim etmegi unutman, guly Ysraýyla ýardam etdi».

⁵⁶Merem Elizabetiň öýünde üç aýa golaý bolup, soň öýüne gaýtdy.

⁵⁷Elizabetiň güni-sagady dolup, bir ogul dogurdy.

⁵⁸Goňşulary hem-de dogan-garyndaşlary Rebbiň oňa uly rehimdarlyk edenini eşidip, onuň bilen bile şatlandylar.

⁵⁹Sekizinji güni oglany sünnetlemäge gelenlerinde, onuň adyna kakasynyň ady ýaly Zekerýa dakjak boldular.

⁶⁰Ýöne ejesi garşy bolup: «Ýok, onuň ady Ýahýa bolmalydyr» diýdi.

⁶¹Oňa: «Seniň garyndaşlaryňyň arasynda Ýahýa atly adam ýok» diýdiler.

⁶²Olar oglanyň kakasyna üm bilen düşündirip, onuň näme at dakmakçydygyny soradylar.

⁶³Ol hem bir kiçiräk tagta isläp, «Ady Ýahýadyr» diýip ýazdy. Hemmeler haýran galdylar.

⁶⁴Şol bada Zekerýanyň dili açylyp, Hudaýa öwgi aýdyp, geplemäge başlady.

⁶⁵Bütin goňşular gorkdular. Ýahuda daglygynyň ähli ýerinde bütin bu wakalaryň gürrüňi edildi.

⁶⁶Muny eşidenleriň bary bu zatlary ýüreklerinde saklap: «Bu çaga näme bolarka?» diýişýärdiler. Çünki Rebbiň eli onuň bilendi.

⁶⁷Oglanyň kakasy Zekerýa Mukaddes Ruh bilen dolup, welilik edip diýdi:

⁶⁸Ysraýylyň Hudaýy Reb mübärek bolsun! Ol Öz halkyny idemäge geldi, oňa gutulyş gazandyrdy.

⁶⁹Ol gadymdan Öz mukaddes pygamberleriniň agzy bilen aýdyşy ýaly, bize bendesi Dawudyň neslinden bir güýçli Halasgär çykaryp, duşmanlarymyzdan, bizi ýigrenýänleriň ählisiniň elinden gutular ýaly etdi.

⁷²Ol muny atalarymyza rehim etjek, Öz mukaddes ähtini,

⁷³biziň atamyz Ybraýyma eden kasamyny ýatlajak bolup etdi.

⁷⁴Ol bizi duşmanlarymyzyň elinden halas edip,

⁷⁵takwalyk hem dogrulyk bilen, öňünde ömürboýy Özüne ybadat etmäge bize mümkinçilik berjekdigini aýdypdy.

⁷⁶Eý çaga, sen hem hemmelerden beýik Hudaýyň pygamberi diýen ady alarsyň!

⁷⁷Çünki sen Onuň ýollaryny taýýarlamak, Onuň halkyna günäleriniň ötülmegi bilen gutuljakdyklaryny bildirmek üçin, Rebbiň öňünden ýörärsiň.

⁷⁸Sebäbi Hudaýymyz ýüreginiň rehimliligine görä, garaňkyda, ölüm kölegesinde oturanlara yşyk bermek üçin,

⁷⁹aýaklarymyzy parahatlyk ýoluna gönükdirmek üçin, dogan Gün kimin ýokarlardan bizi idemäge geler».

⁸⁰Oglan bolsa ulalyp, ruhy güýçlenýärdi. Ol Ysraýyla görünmeli günlerine çenli çöllerde boldy.