Lukanyň Hoş Habary 2

¹Şol günlerde kaýsar Awgust bütin dünýäde ilat ýazuwyny geçirmeli diýen buýrugy çykardy.

²Bu Kiriniusyň Siriýa häkimlik edýän wagtynda geçirilen ilkinji ýazuwdy.

³Hemmeler ýazylmak üçin öz şäherlerine gitdiler.

⁴Ýusup-da Dawudyň öýünden we neslinden bolansoň, ol ýerde adyny ýazdyrmak üçin, Jeliledäki Nasyra şäherinden ýola düşüp, Dawudyň Ýahudadaky Beýtullaham diýen şäherine gitdi.

⁵Göwreli adaglysy Merem hem ýanyndady.

⁶Olar Beýtullahamdakalar, Meremiň dogurmaly güni-sagady geldi.

⁷Ol ilkinji ogluny dogrup, gundaga dolady-da, Ony bir ahyrda ýatyrdy. Çünki olara myhmanhanada ýer ýokdy.

⁸Şol töwereklerde çopanlar bardy. Olar gijelerine düzde galyp, sürülerini bakardylar.

⁹Ine, Rebbiň perişdesi olara göründi, Rebbiň ýalkymy daş-töweregi ýagtyltdy. Çopanlar gaty gorkdular.

¹⁰Perişde olara şeýle diýdi: «Gorkmaň, ine, men size bütin halky begendirjek şatlygy buşlaýaryn:

¹¹Şu gün Dawudyň şäherinde size Halasgär doguldy. Ol Reb Mesihdir.

¹²Size alamat şeýle: siz ahyrda ýatan, gundaga dolangy bir çagany taparsyňyz».

¹³Birdenkä perişde bilen birlikde Gökdäki goşundan bir uly mähelle göründi. Olar Hudaýy öwüp diýýärdiler:

¹⁴«Iň ýokarlarda Hudaýa şöhrat, ýer ýüzünde parahatlyk, ynsanlar arasynda hoşniýetlilik bolsun!»

¹⁵Perişdeler çopanlaryň ýanyndan aýrylyp, Göge çykanlarynda, çopanlar biri-birlerine: «Beýtullahama gidip, bu bolan wakany, Rebbiň bize bildiren zadyny göreliň» diýişdiler.

¹⁶Şeýlelikde, ylgap baryp, Meremi, Ýusuby we ahyrda ýatan çagany tapdylar.

¹⁷Muny görenlerinde, bu çaga hakda özlerine aýdylan sözi olara gürrüň berdiler.

¹⁸Muny eşidenleriň bary çopanlaryň aýdanlaryna haýran galdylar.

¹⁹Merem bolsa bu zatlar hakda ýagşy oýlanyp, bularyň baryny ýüreginde saklaýardy.

²⁰Çopanlar hemme görüp-eşidenleriniň özlerine aýdylyşy ýaly bolanlygy üçin, Hudaýy şöhratlandyryp, öwüp, yzlaryna öwrüldiler.

²¹Sekizinji gün dolup, çagany sünnetleme wagty ýetende, enesiniň göwresine düşmezden öň, perişdäniň aýdyşy ýaly, Onuň adyna Isa dakdylar.

²²Musanyň kanunynda beýan edilen çile döwri tamam bolanda, Rebbe bagyşlamak üçin, Isany Iýerusalime getirdiler. Çünki Rebbiň kanunynda: «Ilkinji doglan her bir erkek çaga Rebbe bagyşlanmalydyr» diýip ýazylypdyr.

²³Ýene Rebbiň kanunynda aýdylyşyna görä, olar

²⁴bir jübüt gumry ýa-da iki kepderi çagasyny gurban etmek üçin gitdiler.

²⁵Iýerusalimde Simun atly bir adam bardy. Ol dogry hem dindar bolup, Ysraýylyň teselli tapjak wagtyna garaşýardy we Mukaddes Ruh onuň üstündedi.

²⁶Oňa Rebbiň Mesihini görmezden öň ölüm garasyny görmejekdigi Mukaddes Ruh tarapyndan aýdylypdy.

²⁷Ol Ruhuň ýol görkezmesi bilen ybadathana geldi. Isanyň ene-atasy kanunda ýazylan adaty berjaý etmek üçin, çagany içerik getirenlerinde,

²⁸Simun Ony gujagyna alyp, Hudaýa alkyş okap, şeýle diýdi:

²⁹Ýa Reb, beren sözüňe görä, indi hyzmatkäriňi sag-aman goýber.

³⁰Çünki Seniň bütin halklaryň gözüniň alnynda taýýarlap goýan,

³¹milletleri ýagtyltjak yşygyňy,

³²halkyň Ysraýylyň şöhraty bolan gutaryşyňy gözüm gördi».

³³Ýusup bilen çaganyň enesi Ol hakda aýdylýan sözlere haýran galdylar.

³⁴Simun olara ak pata berip, ejesi Mereme şeýle diýdi: «Ine, bu çaga Ysraýylda köpleriň ýykylmagy we galmagy üçin, çekişmeler turuzjak alamat bolmak üçin bellenendir.

³⁵Ençeme ýürekleriň pikirleri äşgär bolar ýaly, seniň hem janyňa bir gylyç sokular».

³⁶Aşer taýpasyndan bolan Fanuiliň welilik edýän gyzy Anna-da şol ýerdedi. Onuň ýaşy garrylyga ýetipdi. Gyzlygyndan soňra äri bilen ýedi ýyl ýaşap,

³⁷indi bolsa ýaşy segsen dörde ýeten bu dul hatyn ybadathanadan çykman, gije-gündiz oraza tutup, doga edip, ybadat bilen meşguldy.

³⁸Ol hem edil şol wagt gelip, Rebbe öwgi aýdyp, Iýerusalimiň gutulmagyna garaşýanlaryň baryna bu çaga hakda gürrüň berdi.

³⁹Ýusup bilen Merem Rebbiň kanuny boýunça ähli zady berjaý edenlerinden soň, Jeliledäki şäherleri Nasyra dolandylar.

⁴⁰Çaga ulalýardy, güýçlenip akyldarlykda ösýärdi. Hudaýyň merhemeti Onuň üstündedi.

⁴¹Isanyň ene-atasy her ýyl Pesah baýramynda Iýerusalime giderdiler.

⁴²Ol on iki ýaşyndaka, baýram adaty boýunça Iýerusalime gitdiler.

⁴³Olar baýram günlerini ötürip, yzlaryna dolananlarynda, ýetginjek Isa Iýerusalimde galdy. Ýusup bilen çaganyň ejesi muny bilmeýärdiler.

⁴⁴Olar Ony ýolagçylaryň arasyndadyr öýdüp, bir günlük ýoly ýörediler. Onsoň, Ony dogan-garyndaşlaryň, dost-ýarlaryň arasyndan gözläp başladylar.

⁴⁵Tapmansoňlar, Ony gözläp, yzlaryna Iýerusalime dolandylar.

⁴⁶Üç günden soň, Ony ybadathanadan tapdylar. Ol mugallymlaryň arasynda oturyp, olara gulak asyp, soraglar berýärdi.

⁴⁷Isany diňleýänleriň bary Onuň paýhasyna, berýän jogaplaryna haýran galýardylar.

⁴⁸Ene-atasy Ony görenlerinde geň galdylar, ejesi Oňa: «Oglum! Näme beýtdiň? Ine, kakaň ikimiz Seni gaty gaýgy edip gözledik» diýdi.

⁴⁹Isa olara: «Meni nämä gözlediňiz? Siz Meniň Atamyň öýünde bolmalydygymy bilmeýärmidiňiz?» diýdi.

⁵⁰Emma olar Onuň aýdan bu sözüne düşünmediler.

⁵¹Onsoň Isa ene-atasy bilen bile Nasyra gaýtdy, olaryň tabynlygynda galdy. Onuň ejesi bütin bu zatlary ýüreginde saklaýardy.

⁵²Isa akyldarlykda, boýda ösüp, Hudaýyň hem adamlaryň mährini gazanýardy.