Zebur 115

¹Bize däl, ýa Reb, bize däl, söýgiň we wepadarlygyň hatyrasyna şan – şöhrat ber Sen Özüňe!

²«Hany olaryň Hudaýy?» diýip, näme üçin milletler aýtsyn?!

³Biziň Hudaýymyz göklerde Ol göwnüniň islän zadyny edýär.

⁴Milletleriň butlary kümüş, tylladyr, olar ynsan elleriniň işidir.

⁵Olaryň agzy bar, ýöne gürlemeýär, gözleri bar, ýöne görmeýär.

⁶Gulaklary bar, ýöne eşitmeýär, burunlary hem ys-kok almaýar.

⁷Elleri bar, ýöne hiç zat duýmaýar, aýaklary bar, ýöne ýöremeýär, bogazlaryndan ses-üýn çykmaýar.

⁸Şolar dek bolar olary ýasanlar, we olara bil baglan ähli ynsanlar.

⁹Eý, Ysraýyl, Rebbe bil bagla! Ol seniň kömegiň hem-de galkanyň.

¹⁰Eý, Harunyň nesli, Rebbe bil bagla! Ol seniň kömegiň hem-de galkanyň.

¹¹Eý, Rebden gorkýan, Oňa bil bagla! Ol seniň kömegiň hem-de galkanyň.

¹²Reb bizi ýadyna saldy, Ol bize ak pata berer. Ol Ysraýylyň nesline ak pata berer, Ol Harunyň nesline ak pata berer.

¹³Rebden gorkýanlara, uly-kiçä ak pata berer;

¹⁴goý, Reb sizi hem-de zürýatlaryňyzy köpeltsin;

¹⁵goý, gögi-ýeri ýaradan Reb size ak pata bersin.

¹⁶Gökler Rebbiňkidir, ýeri bolsa Reb ynsan ogullaryna berdi.

¹⁷Merhumlar, gabra inýänleriň hiç biri Rebbi şöhratlandyrmaýar.

¹⁸Emma şindiden ebedä çenli, biz Rebbe aýtjak alkyşy. Rebbe şan-şöhrat bolsun!