Zebur 147

¹Rebbe şan-şöhrat bolsun! Çünki Hudaýymyzy nagma bilen öwmek ýagşydyr, lezzetlidir, Ol öwgülere laýykdyr.

²Reb Iýerusalimi bina eýleýär, Ysraýylyň pytranlaryny jemleýär.

³Göwni synyklara Ol şypa berýär, olaryň ýaralaryny daňýar.

⁴Ýyldyzlaryň sanyny Ol hasaplaýar, olaryň ählisini Ol atlandyrýar.

⁵Rebbimiz beýikdir, kuwwaty köpdür, paýhasynyň hiç çägi ýokdur.

⁶Reb pespälleri galdyrýar, Ol erbetleri ýere pylçaýar.

⁷Rebbe şükür nagmalaryny aýdyň, Hudaýymyza kinorda mukamlar çalyň!

⁸Ol gökleri bulutlara büreýär, toprak üçin ýagyşlary taýynlap goýýar, baýyrlarda gök otlary gögerdýär.

⁹Ol haýwanlara, jüýgüldeşýän garga çagalaryna olaryň ryskyny berýär.

¹⁰Ol ne bedewiň güýjünden wagtyhoş bolýar, ne-de urşujynyň aýagyndan keýpi çag bolýar.

¹¹Reb Özünden gorkýanlardan, Onuň wepaly söýgüsine umyt baglaýanlardan, keýpi çag bolýar.

¹²Eý, Iýerusalim, Rebbe öwgi aýt! Eý, Siýon, Hudaýyňa şan-şöhrat bolsun!

¹³Çünki Ol derwezeleriňiň kiltlerini berkidýär, galadaky çagalaryňa ak pata berýär.

¹⁴Çäkleriňde parahatlygy berkarar edýär, saýlama bugdaýdan seni doýurýar.

¹⁵Ol buýruklaryny ýere gönderýär, Onuň sözi tizlik bilen ýaýraýar.

¹⁶Gar ýagdyryp, ýeri ak ýorgana büreýär, kül kimin gyrawy Ol sepeleýär.

¹⁷Buzlaryny parçalap, ýere taşlaýar, Rebbiň aýazyna döz geljek barmy?

¹⁸Ol buýurýar, buzlar ereýär, ýel ösdürip, suwlar akdyrýar.

¹⁹Ol Ýakup halkyna yglan edýär sözüni, Ysraýyla – parzlaryny we hökümlerini.

²⁰Reb başga hiç millete şeýle etmeýär, olar Onuň adalatly hökümlerini bilmeýär. Rebbe şan-şöhrat bolsun!