Zebur 36

¹Erbet adamyň etmişi ýüreginde seslenýär, Hudaýdan gorky ýok onuň gözünde.

²Çünki günäsini tapyp, ony ýigrenerinden, juda hoşdur onuň göwni özünden.

³Agzynyň sözleri – betlik hem hile, paýhaslanyp, ýagşylyk etmegi hiç islemeýär.

⁴Düşeginde ýamanlyk etmegiň ýollaryny oýlaýar, bet ýola düşýär, ony asla ýigrenç saýmaýar.

⁵Ýa Reb, göklere ýetýär Seniň söýgiň, bulutlara ýetýär wepadarlygyň.

⁶Seniň dogrulygyň belent daglar deý, Seniň adalatly hokümleriň düýpsüz çuňluk deý. Ýa Reb, Sen ynsany, haýwany halas edýärsiň.

⁷Eý, Hudaý, wepaly söýgiň neneň gymmatly! Seniň ganatlaryň saýasy ynsan ogullaryna pena bolýandyr.

⁸Öýüňiň näzi-nygmatyndan doýýarlar; Sen olary Öz lezzet derýaňdan gandyrýaň.

⁹Çünki ýaşaýşyň gözbaşy Sende; biz nur görýäris Seniň nuruňda.

¹⁰Seni tanaýanlara dowam etdir wepaly söýgiňi, ýüregi dogrulara – dogrulygyňy.

¹¹Tekepbiriň aýagy meni basgylamasyn, erbet adamlaryň eli meni kowmasyn.

¹²Betkärler ol ýerde ýykyldylar, ýere ýazyldylar, galyp bilmeýärler.