Zebur 39

¹Diýdim: «Dilimden günä galmazlyk üçin, ýörejek ýolumy saýgarjakdyryn; erbetler meniň garşymda durka agzymy jylawlap saklajakdyryn».

²Lal bolup, ümsümligi bozmadym, hatda ýagşy zatlary-da aýtmadym; emma beterledi meniň agyrym.

³Ýüregim tutaşdy meniň içimde, ot alawlady oý-hyýalymda, ahyrsoňy dilimi ýardym:

⁴«Bildir, ýa Reb, meniň soňumy hem-de galan günlerimiň sanyny; bildir ömrümiň panydygyny.

⁵Sen meniň günlerimi bir garyş etdiň! Seniň nazaryňda ömrüm puç zatdyr. Dogrudan-da, her bir ynsan ýeliň öwüsgini ýalydyr». Sela

⁶«Dogrudan-da, ynsan gezýär bir sudur kimin; dogrudan-da, biderek ýere ol hysyrdaýar; ýygnaýar, munuň kime galjagyny bilmeýär.

⁷Ýa Taňry, indi nämä garaşaýyn men? Meniň ähli umydym Sende.

⁸Ähli ýazyklarymdan meni halas et, meni akmaklara masgara etme.

⁹Lal bolup, açmaýaryn agzymy, çünki Sen etdiň muny.

¹⁰Aýyr menden Öz urgularyňy, eliň zarbyna ýitip gidýärin.

¹¹Ynsany günäsine görä paş edip, temmi bereňde, guwanýan zatlaryny güýe ýaly dargadýaň; dogrudan-da, her bir ynsan ýeliň öwüsgini ýalydyr!» Sela

¹²«Dogamy eşit, ýa Reb, gulak goý meniň dat-perýadyma; Sen biparh garama gözýaşlaryma, çünki men gelmişek Seniň ýanyňda, ähli atalarym deý men bir keseki.

¹³Nazaryňy menden sow, gidip, ýok bolmazdan öň bir ynjalaýyn».