Zebur 55

¹Eý, Hudaý, gulak goý meniň dogama, ret etme ýalbaryşymy.

²Meni ünsli diňle hem-de jogap ber, pikirlerim meni birahat edýär; duşmanyň sesinden ýaňa, erbet adamyň zulmundan ýaňa, meniň başym çaşdy.

³Çünki olar maňa sütem edýärler, gaharlarynda ajysyny pürkýärler.

⁴Ýüregim ezýet çekýär içimde, ölüm howpy abandy meniň üstüme.

⁵Gorky bilen galpyldy üstüme indi, meni aýylganç gorky gaplady.

⁶Diýdim: «Wah, kepderi kimin ganatlarym bolsady! uçup gidip, asudalykda bolardym.

⁷Hakyky, uzaklara – çöl-beýewana tarap gaçardym. Sela

⁸Güýçli ýelden, gaý-harasatdan gaçalgama tarap men howlugardym».

⁹Bulaşdyr, ýa Taňry, alart agyzlaryny, çünki gördüm şäherde zorluk, jenjeli.

¹⁰Gije-gündiz diwarlarynyň üstünde aýlanýar olar, onuň içinde horluk, ezýet bar.

¹¹Onuň ortasynda weýrançylyk bar, zulum, hile köçelerinden hiç aýrylmaýar.

¹²Çünki meni ýaňsylaýan duşman bolsady – muňa çydardym, meni ýigrenýän özüni menden ýokary tutsady – ondan gizlenerdim.

¹³Emma muny edýän sen, ýagny özüm bilen des-deň tutanym: meniň dostum hem-de ýaranym.

¹⁴Seniň bilen ýürekden söhbet ederdik, jemagat bilen Hudaý öýüne bile giderdik.

¹⁵Goý, ölüm olaryň başyna insin, olar ölüler dünýäsine, goý, diri barsyn, çünki ýamanlyk bar öýlerinde, aralarynda.

¹⁶Men bolsa çagyraryn Hudaýy, halas eder Reb meni.

¹⁷Agşam, ertir, günorta çagy men ýalbaryp, nala çekýärin, Ol eşidýär meniň sesimi.

¹⁸Maňa garşy bolan uruşda Ol halas eder meniň janymy, çünki köpler çykdy meniň garşyma.

¹⁹Owaldan tagtynda oturan Hudaý eşider hem-de olara gaýtawul berer. Çünki olarda özgerişlik ýok, Hudaýdan olar gorkanok.

²⁰Ýoldaşym dostuna elin galdyrdy hem-de eden ähtini bozdy.

²¹Onuň gepi baldan süýjüdi, kalbynda bolsa uruş-jeň bardy. Onuň sözleri ýagdan ýumşakdy, aslynda welin syrylan gylyçdy olar.

²²Sen ýüküňi Rebbiň üstüne ýükle, Ol seni söýgetlär. Ol dogry ynsanyň yranmagyna hiç haçan ygtyýar etmez.

²³Emma Sen, eý, Hudaý, ölüm çukuryna inderersiň olary; ganhorlar we hilegärler ömürleriniň ýaryny hem ýaşamaz; men bolsa bil baglaryn Saňa.