Zebur 63

¹Eý, Hudaý! Sensiň Hudaýym, Seni agtarýaryn ir säher bilen, meniň janym teşnedir Saňa. Gurak, içgysgynç, suwsuz toprakda kimin Seni küýseýär meniň bedenim.

²Seniň kuwwatyňy, şöhratyňy görmeklik üçin, Mukaddes öýüňde Saňa seretdim.

³Çünki Seniň wepaly söýgiň ýaşaýyşdan ýagşydyr, meniň dilim Saňa öwgüler aýdar.

⁴Ömürboýy Saňa alkyş okaryn, ellerimi galdyryp, Saňa doga ederin.

⁵Düşegimde Seni ýatlan wagtymda, gijäniň nobatlarynda Sen hakda oýlananymda,

⁶janym ýilik bilen ýagdan doýan dek bolýar, şadyýan dilim bilen agzym Seni şöhratlandyrýar.

⁷Çünki Sen meniň kömegim bolduň; ganatlaryňyň saýasynda şatlanyp, nagma aýdaryn.

⁸Meniň janym Saňa mäkäm ýapyşýar, Seniň goluň meni goldaýar.

⁹Janymyň kastyna çykanlar bolsa, ýeriň teýine inip giderler.

¹⁰Olar gylyjyň zarbyna berler, şagallara şam bolar olar.

¹¹Şa bolsa Hudaýyň edenlerine şat bolar; Oňa wada berýänleriň bary heşelle kakar, çünki ýalançylaryň agzy baglanar.