Zebur 72

¹Eý, Hudaý, patyşa paý ber adalatyňdan, şa ogluna – Öz dogrulygyňdan.

²Goý, ol dogrulyk bilen halkyňa kazylyk etsin, garyplaryňa adalatly höküm çykarsyn.

³Goý, daglar halka abadanlyk habaryny getirsin, depeler adalaty, goý, yglan etsin.

⁴Şa halkyň garyplarynyň hakyny, goý, alyp bersin, mätäçleriň ogullaryny halas eýlesin, zalymlary, goý, weýran etsin!

⁵Tä Gün hem Aý şöhle saçýarka, nesillerboýy, goý, ol ýaşasyn

⁶Insin orlan ýaýla bir ýagmyr kimin, ýeri suwarýan çabgalar kimin.

⁷Onuň günlerinde adalatlyk güllesin. Aý ýitip gidýänçä abadançylyk bolsun.

⁸Deňizden–deňze, Perat derýasyndan ýeriň uçlaryna çenli, goý, ol öz hökümini ýöretsin.

⁹Çölde ýaşaýanlar oňa baş egsin, duşmanlary, goý, toprak ýalasyn.

¹⁰Tarşyş şalary we deňiz ýakasyndakylar oňa paç-hyraç tölesin, Şeba we Saba şalary sowgat getirsin.

¹¹Oňa ähli şalar, goý, tagzym etsin, oňa ähli milletler, goý, hyzmat etsin.

¹²Çünki ol halas edýär mätäji özüne perýat edende, garyby-da, kömekçisi bolmadyk ynsanlary-da.

¹³Onuň ejizlere, mätäçlere rehimi inýär, ol mätäçleriň janyny aman galdyrýar.

¹⁴Goraýar sütemden, zorlukdan olaryň janlaryny, nazarynda gymmatly olaryň gany.

¹⁵Patyşa, goý, uzak ýaşasyn! Şeba altynyndan oňa berilsin, onuň üçin elmydama doga okalsyn, uzakly gün oňa alkyş aýdylsyn.

¹⁶Ýurtda galla bolelin bolsun, daglaryň depelerinde, goý, tolkun atsyn, onuň hasyly Liwandaky deý köp bolsun; şäher halky ýaýla oty kimin, goý, pajarlasyn.

¹⁷Onuň ady baky ýaşasyn, Gün astynda onuň ady güllesin, ähli halklar onda ýalkansyn, ähli milletler oňa, goý, bagtly diýsin.

¹⁸Ysraýyl Hudaýyna, Rebbe alkyşlar bolsun! Gudratlary diňe Ol edýär.

¹⁹Onuň şöhratly adyna baky alkyşlar bolsun! Onuň şöhraty tutuş ýeriň ýüzüne dolsun. Omyn! Omyn!

²⁰Ýyşaý ogly Dawudyň doga-dilegleri tamamlandy.