Zebur 8

¹Ýa Reb, biziň Taňrymyz! Adyň neneň belent tutuş ýeriň ýüzünde! Ýaýdyň söhratyňy gökler üstünde.

²Sen Öz ýagylaryň sebäpli, duşmandyr öç alýany dymdyrmak üçin, çagalaryň, bäbekleriň alkyşlaryndan gala ýaratdyň.

³Seniň gökleriňe – barmaklaryň işine, Seniň goýan Aýdyr ýyldyzlaryňa nazar aýlanymda, şeýle diýýärin:

⁴«Adam näme Sen ony ýatlaryň ýaly? Ynsan ogly näme aladasyny ederiň ýaly?

⁵Ony perişdelerden biraz pesräk ýaratdyň, oňa şöhrat bilen hormat jygasyny geýdirdiň.

⁶Ony Öz elleriňiň işlerine hökümdar goýduň; ähli zady aýagynyň astynda goýduň:

⁷goýunlardyr öküzleriň baryny, şeýle-de çöl haýwanlaryny,

⁸gök guşlaryny, deňiz balyklaryny, deňiz içre geçýän bar jandarlary».

⁹Ýa Reb, biziň Taňrymyz! Adyň neneň belent tutuş ýeriň ýüzünde!