Zebur 9

¹Men bütin ýüregim bilen Rebbe şükür ederin; Seniň ähli gudratly işleriňi aýdyp bererin.

²Sende begenerin, joşa gelerin, adyňy taryplap, nagma aýdaryn, ýa Beýik Hudaý! ב

³Meniň duşmanlarym yzlaryna dönende, büdräp, ýok bolýarlar Seniň öňüňde.

⁴Çünki Sen adalatly alyp bardyň dawamy, Sen tagtda oturyp, çykardyň dogry karary. ג

⁵Milletleri ýazgardyň, heläk etdiň erbetleri, ebedilik we baky öçürdiň olaryň atlaryny.

⁶Müdimilik weýrançylykda ýok boldy duşman, şäherlerini ýok etdiň düýp-teýkaryndan, olary ýatlamadan galmady nyşan. ה ד

⁷Ýöne Reb baky höküm sürýändir; Ol adalatly höküm çykarmak üçin, Öz tagtyny berkarar etdi.

⁸Ol dogrulyk bilen dünýä kazylyk edýär, halklara ýüz görmezden höküm çykarýar. ו

⁹Reb berkitme bolar ezilýänlere, berkitme bolar muşakgatlyk wagtynda.

¹⁰Adyňy bilýänler Saňa bil baglar, çünki, ýa Reb, Özüňi agtarýanlary Sen terk eden dälsiň. ז

¹¹Siýonda mesgen tutan Rebbe aýdyň siz nagma; eden işlerini jar ediň halklaryň arasynda.

¹²Çünki Ol dökülen ganlaryň hununy alýar, olary Öz hakydasynda saklaýar; ejir çekýänleriň perýadyny Ol unutmaýar. ח

¹³Ýa Reb, maňa merhemet eýle, gör meni ýigrenýänlerden çekýän derdimi;

¹⁴Saňa ähli alkyşlarymy jar ederim ýaly, Sensiň ölüm derwezelerinden meni halas eýleýän. Siýon gyzynyň derwezelerinde Seniň halas edişiňe men şatlanaýyn. ט

¹⁵Milletler gazan çukuryna özleri gaçdy, gizläp guran toruna öz aýaklary çolaşdy.

¹⁶Çykaran höküminde Reb Özüni tanatdy – erbetleriň sapalagyna özlerini düşürdi. Higaýon. Sela י

¹⁷Ölüler dünýäsine düşerler erbetler we Hudaýy unudan ähli milletler. כ

¹⁸Çünki mätäç hemişelik unudyljak däl, garybyň umydy hem baky ýitjek däl.

¹⁹Galk Sen, ýa Reb, ynsan üstün çykmasyn, milletlere höküm çykarylsyn Seniň öňüňde.

²⁰Ýa Reb, gorka gapla milletleriň kalbyny, bilsin olar, özleriniň diňe ynsandyklaryny. Sela