Zebur 81

¹Kuwwatymyz bolan Hudaýa nagmalar aýdyň, Ýakubyň Hudaýyna joşup heşelle kakyň.

²Mukama başlaň: deprek, hoş owazly kinory, arfany çalyň.

³Täze Aý, dolan Aý wagtynda, baýram günümizde surnaýlar çalyň.

⁴Çünki bu – Ysraýylyň parzlary, Ýakup Hudaýynyň beren adalatly hökümleri.

⁵Ýusup nesli Müsürden çykyp gaýdanda, Hudaý muny oňa düzgün hökmünde berdi. Men bir nätanyş diliň owazyny eşitdim:

⁶«Men gerşiňi dyndyrdym ýükden, seniň elleriň halas boldy sebetden.

⁷Muşakgat içinde çagyrdyň, seni halas eýledim, gök gürrüldisinden Men jogap berdim. Meribanyň boýunda seni synadym. Sela

⁸Diňle, eý, halkym, habardar edeýin seni: eý, Ysraýyl, wah, diňlän bolsadyň Meni!

⁹Ýat hudaý araňyzda bolmasyn, keseki hudaýa sežde etmegin.

¹⁰Men – Reb, seniň Hudaýyň, çykardym Men seni Müsür ýurdundan. Agzyňy giňden aç, ony dolduraýyn.

¹¹Emma halkym sesime gulak asmady, Ysraýyl Maňa tabyn bolmady.

¹²Şonuň üçin niýetlerine görä ýaşasyn diýip, Men olary kesir ýüreklerine tabşyrdym.

¹³Wah, halkym Maňa gulak asan bolsady! Ysraýyl Meniň ýolumdan ýörän bolsady!

¹⁴Şonda tiz boýun egdirerdim ýagylaryny, duşmanlaryna gönükdirerdim Men Öz elimi.

¹⁵Rebbi ýigrenýänler oňa ýalym-ýulum ederdi, kysmatlary ebedi dowam ederdi.

¹⁶Men oňa saýlama bugdaý iýdirerdim, gaýadan akan bal bilen seni doýrardym».