Zebur 88

¹Ýa Reb, meni halas eýleýän Hudaý, gije-gündiz gaşyňda dat-perýat etdim.

²Seniň huzuryňa barsyn doga-dilegim, diňle meniň dat-perýadymy.

³Çünki muşakgatlardan doludyr janym, ölüler dünýäsine golaýlandyr meniň ömrüm.

⁴Men gabra inip barýanlardan saýyldym, bir mejalsyz adam dek boldum.

⁵Men ölüler arasyna taşlanyp, Seni indi asla ýada salmaýan, Seniň eliňden uzaga düşüp, gabyrda ýatan jeset dek boldum.

⁶Sen meni gabryň düýbünde, tümlükde, çuňlukda goýduň.

⁷Seniň gazabyňyň labyry üstüme indi, ähli tolkunlaryň meni ýumurdy. Sela

⁸Dost-ýaranlarymdan meni aýyrdyň, meni olara ýigrenji etdiň. Daşymdan baglanan, çykyp bilmeýän.

⁹Hasratdan ýaňa küteldi gözüm, ýa Reb, her gün Seni çagyrdym, men ellerimi Saňa uzatdym.

¹⁰Sen gudratlary merhumlara etjekmi? Ölüler Saňa öwgi aýdarmy? Sela

¹¹Seniň söýgiň jar edilermi gabyrda, Seniň wepadarlygyň – heläkçilik ýerinde?

¹²Gudratlaryň bilinýärmi tümlükde, Seniň dogrulygyň – unudylma ýurdunda?

¹³Men bolsa, ýa Reb, Saňa perýat edýärin, ir säherde Saňa doga edýärin.

¹⁴Ýa Reb, näme üçin ret edýäň meni? Näme üçin gizleýäň menden ýüzüňi?

¹⁵Men çagalykdan bäri görgüli, ölüm halynda, howplaryňa uçrap, umytdan düşdüm.

¹⁶Seniň gazabyň üstüme indi, wehimiňiň hüjümleri meni ýumurdy.

¹⁷Olar uzakly gün sil dek gabaýar, ähli tarapdan töweregimi gurşaýar.

¹⁸Uzaklaşdyrdyň menden dostlarymy, ýakynlarymy, garaňkylyk – ýalňyz ýoldaşym.