Zebur 89

¹Ýa Reb, elmydama Seniň söýgiňe nagma aýdaryn, dilim wepadarlygyňy beýan eder nesilden-nesle.

²Diýdim: «Seniň söýgiň baky berkarar, wepadarlygyň gökler deý mäkäm».

³Diýdiň: «Saýlanym bilen Men äht baglaşdym. Öz gulum Dawuda Men kasam etdim:

⁴„Ebedi berkarar ederin seniň nesliňi, nesillerboýy bina ederin seniň tagtyňy“». Sela

⁵Ýa Reb, gökler öwgi aýtsyn gudratlaryňa, mukaddesler mejlisinde – wepadarlygyňa.

⁶Çünki göklerde Rebbe taý geljek barmy? Ylahy barlyklaryň arasynda Reb deýin barmy?

⁷Hudaý mukaddesler maslahatynda örän haýbatly, töweregindäkileriniň hemmesinden wehimli.

⁸Ýa Hökmürowan Beýik Hudaý! Sen dek, ýa Reb, kuwwatly barmy? Wepadarlygyň gurşaýar Seni.

⁹Guduzlan deňze ýöredýäň Öz hökümiňi, tolkunlary möwjände, köşeşdirýäň olary.

¹⁰Sen maslyk kimin mynjyratdyň Rahaby, güýçli goluň bilen pytratdyň ýagylaryňy.

¹¹Gökler Seniňki, ýer-de Seniňki, Sen berkarar etdiň älemi, ondaky ähli zatlary.

¹²Sen ýaratdyň demirgazygy we günortany, Tabor, Hermon şatlykly taryplaýar Seniň adyňy.

¹³Bardyr Seniň kuwwatly goluň, Seniň eliň güýçli, goluň belentdir.

¹⁴Seniň tagtyň düýbi – dogrulyk hem-de adyllyk, öňüňden ýöreýär – söýgi hem wepalylyk.

¹⁵Şatlyk şowhunyny bilýän halk nähili bagtly! Ýa Reb, olar Seniň ýüzüňiň nurunda gezýär!

¹⁶Uzakly gün Seni arşa çykarýar, dogrulygyň arkaly olar beýgelýär.

¹⁷Çünki güýçleriniň şöhraty – Sensiň, hoşamaýlygyň bilen beýgelýär biziň güýjümiz.

¹⁸Biziň galkanymyz – Rebbiňki, şamyzy Ysraýylyň Mukaddesi belledi.

¹⁹Sen bir wagtlar aýanlykda sadyklaryňa şeýle diýipdiň: «Men edermene kömek berdim, Men halkyň içinden ony saýladym.

²⁰Men Öz gulum Dawudy tapdym, başyna mukaddes ýagymy çalyp, ony saýladym.

²¹Elim elmydama ony söýgetlär, golum hem ony kuwwatlandyrar.

²²Duşman ony aldawa salmaz, erbet adam oňa hiç sütem etmez.

²³Duşmanlaryny öňünde weýran ederin, ony ýigrenýänleri gyryp taşlaryn.

²⁴Onuň bilen bolar söýgim, wepadarlygym, Meniň adym bilen onuň güýji beýgeler.

²⁵Onuň elini goýaryn deňiz üstünde, Onuň goluny – derýalaryň üstünde.

²⁶Ol batly gygyryp diýer: „Sen – meniň Atam Hudaýym, gutulyş Gaýam!“

²⁷Men nowbaharlygy oňa bererin, ony dünýä şalarynyň iň beýigi ederin.

²⁸Öz wepaly söýgimi onuň üçin baky saklaryn, onuň bilen eden ähtime sadyk galaryn.

²⁹Men ebedi berkarar ederin onuň neslini, gökleriň günleri deý – onuň tagtyny.

³⁰Eger ogullary Meniň parzlarymdan ýüz öwürseler, adalatly hökümlerime görä ýöremeseler,

³¹Meniň parzlarymy saklamasalar, tabşyryklarymy berjaý etmeseler,

³²taýak bilen jezalandyraryn etmişlerini, gamçy bilen – olaryň günälerini.

³³Emma Dawutdan aýyrmaryn söýgimi, Men wepadarlygyma galplyk etmerin.

³⁴Öz eden ähtimi Men bozmaryn, agzymdan çykan sözden dänmerin.

³⁵Bir gezek Öz mukaddesligimden ant içdim: Dawuda ýalan sözlemerin Men.

³⁶Onuň nesli dowam eder ebedi, Meniň gaşymda onuň tagty – Gün ýaly.

³⁷Gökde sadyk şaýatlyk bolan, baky berkarar edilen Aý ýaly bolar». Sela

³⁸Emma Sen ony taşladyň, kabul etmediň, Öz seçip saýlanyňa Sen gaharlandyň.

³⁹Öz guluň bilen eden ähtiňden dändiň, onuň jygasyny tozana gardyň.

⁴⁰Onuň ähli diwarlaryny ýumurdyň, berkitmelerini wes-weýran etdiň.

⁴¹Ötegçileriň ählisi ony talaýar, gülki boldy ol goňşularyna.

⁴²Ýagylaryny ondan üstün çykartdyň, onuň duşmanlaryny Sen begendirdiň.

⁴³Onuň gylyjynyň tygyny yza öwürdiň, söweşde ony Sen hiç goldamadyň.

⁴⁴Şan-şöhratynyň soňuna çykdyň, onuň tagtyny ýere pylçadyň.

⁴⁵Ýaşlyk günlerini Sen gysga etdiň, ony utanja goýduň. Sela

⁴⁶Ýa Reb, ýüzüňi gizlejek haçana çenli? Sen Özüňi gizlejekmi ebedi? Haçana çenli gazabyň ýandyrar ot-alaw ýaly?

⁴⁷Sen ýadyňa sal ömrümiň gysgadygyny. Haýsy panylyk üçin ýaratdyň bar ynsan ogullaryny?

⁴⁸Heý-de ýaşap, ölüm ýüzüni görmeýän barmy? Ölüler dünýäsiniň penjesinden gutulan barmy? Sela

⁵⁰Ýa Taňry, ýatla bendeleriňiň ryswalygyny, köp halklaryň sögünjini gursagymda göterişimi,

⁵¹Ýa Reb, Seniň ýagylaryňyň ýaňsylaýşyny, seçip saýlanyňyň her ädimini ýaňsylaýşyny.

⁵²Reb alkyşa mynasyp asyrlarboýy! Omyn! Omyn!

⁵⁹Ýa Taňry, Seniň öňki söýgiň nirede? Sen wepadarlygyňda äht etdiň-ä Dawuda.