Zebur 90

¹Hudaýyň adamy Musanyň dogasy

²Ýa Taňry, mesgenimiz bolduň nesillerboýy.

³Daglar emele gelmezden ozal, topragy, älem-jahany ýaratmazyňdan ozal, ezelden ebedä çenli bolan Hudaý – Sen.

⁴«Eý, adam ogullary, dolanyň» diýip, Sen bizi topraga dolandyrýarsyň.

⁵Seniň nazaryňda müň ýyl düýnki geçen gün ýa gijäniň nobaty ýaly.

⁶Olary syryp äkidýärsiň, olar düýş ýaly, olar säher çagy bitýän ot ýaly; ol ir säherde ösüp, gülleýär, agşamyna bolsa orlup, guraýar.

⁷Seniň gaharyňdan ýaňa biz ýok bolýarys, gazabyňdan ýaňa dowla düşýäris.

⁸Sen günälerimizi goýduň öňüňde, gizlin günälerimizi – Öz gözleriňiň alnynda.

⁹Ähli günlerimiz gazabyňyň astynda geçýär, ýyllarymyz bir dem kimin soňlanyp barýar.

¹⁰Ýetmiş ýyl – ömrümiziň günleri, segsen ýyl – eger bolaýsak güýçli, olaryň iň ýagşysy geçýär azap bilen külpetde, basym geçýär, biz ýok bolup gidýäris.

¹¹Kim Seniň gaharyňyň güýjüni bilýär? Gazabyňyň wehimine düşünýän barmy?

¹²Ýüregimiziň parasatly bolary ýaly, sanamagy öwret günlerimizi.

¹³Dolan, ýa Reb! Haçana çenli biz garaşmaly? Öz bendeleriňe et Sen rehimi!

¹⁴Uzakly gün şatlanyp, begener ýaly, ir säherde wepaly söýgiň bilen bizi hoşwagt eýle.

¹⁵Muşakgat çekdiren günleriňiň, ýamanlyk gören ýyllarymyzyň öwezini dolup, bizi şat eýle.

¹⁶Seniň işiň aýan bolsun bendeleriňe, şan-şöhratyň – olaryň çagalaryna.

¹⁷Hudaýymyz Taňryň merhemeti biz bilen bolsun. Haýyrly et ellerimiziň işini, hawa, ellerimiziň işi haýyrly bolsun!