Zebur 91

¹Beýik Hudaýyň penasynda ýaşaýan ynsan Gudratygüýçliniň kölegesini mesgen ediner.

²Rebbe diýerin: «Meniň penam hem-de berkitmäm, meniň Hudaýym, özümiň bil baglaýanym».

³Ol halas eder seni awçyň torundan hem-de heläkleýji mergiden.

⁴Ol perleri bilen seni basyrar; ganatlarynyň astynda pena taparsyň, Onuň wepadarlygy galkan, sowutdyr.

⁵Gorkmarsyň gijäniň howp-hataryndan ýa-da gündiz uçýan peýkamdan,

⁶tümlükde assyrynlyk bilen gelýän mergiden ýa günortan çagy tozdurýan weýrançylykdan.

⁷Gapdalyňda müň adam, sagyňda on müň adam ýykylar, emma bu zatlar saňa ýanaşmaz.

⁸Sen gözleriň bilen ýöne gararsyň, erbetleriň jezalaryny görersiň.

⁹Sen Rebbe: «Meniň penamsyň» diýip, Beýik Hudaýy özüňe mesgen edindiň.

¹⁰Şoňa görä ýamanlyk saňa asla ýanaşmaz, bela-beter çadyryňyň ýanyna gelmez.

¹¹Seni ähli ýollaryňda goramak üçin, perişdelerine sen babatda Ol emr eder.

¹²Aýagyň daşa büdremez ýaly, olar seni ellerinde göterer.

¹³Arslany, ýylany sen depgilärsiň, ýolbarsy, alahöwreni sen basgylarsyň.

¹⁴Reb diýýär: «Meni söýýänleri halas ederin, adymy bilýänlere pena bolaryn.

¹⁵Meni çagyranlarynda jogap bererin. Muşakgatlarda olar bilen bolaryn, azat edip, şan-şöhrata beslärin.

¹⁶Olara uzak ömür bagyş ederin olara halas edişimi Men görkezerin».