శాశ్వతమైనది

అనుక్షణం నను కనుపాపవలె (2)

కాచిన కృప ||శాశ్వతమైనది||

నీకు బహుదూరమైన నన్ను చేరదీసిన నా తండ్రివి (2)

నిత్య సుఖశాంతియే నాకు నీదు కౌగిలిలో (2) ||శాశ్వత||

తల్లి తన బిడ్డలను మరచినా నేను మరువలేనంటివే (2)

నీదు ముఖకాంతియే నన్ను ఆదరించెనులే (2) ||శాశ్వత||

పర్వతములు తొలగినను మెట్టలు తత్తరిల్లిన (2)

నా కృప నిను వీడదని అభయమిచ్చితివే (2) ||శాశ్వత||