రోజంతా ద్వేషం

తీరని బాధ ఇది తీరము చేరనిది

అవమానం ఆవేశం

కన్నీళ్ళే ఈ దేహం

విరిగిన హృదయం నలిగిన దేహం

శవమై పోవులే ఈ జీవితము

ఊపిరి ఆహుతై మిగిలెనే

నీ కృప నాకు చాలును దేవా

నీ ప్రేమ నన్ను విడువదు ప్రభువా (2)

గర్బము లేని ఈ శరీరము